ΚΕΙΜΕΝΟ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:

ΦΟΡΗΣ ΠΕΤΑΛΙΔΗΣ

Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τη μεγάλη ‘κοδέσποινα και αρχόντσα του Πόντου Άννα Θεοφυλάκτου, διοργάνωσαν η Μέριμνα Ποντίων Κυριών Θεσσαλονίκης, ο Σύνδεσμος Φιλίας Ελλάς Κύπρος, η Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης και το Κέντρο Ποντιακών Μελετών, το βράδυ της Πέμπτης 10 Οκτωβρίου 2024, στην αίθουσα της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών, ως ελάχιστο δείγμα για την προσφορά της μεγάλης κυρίας του Ελληνισμού.

Εκατοντάδες άνθρωποι οι οποίοι γνώρισαν τη μεγάλη δράση της Άννας Θεοφυλάκτου, γέμισαν ασφυκτικά την αίθουσα της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών, μέχρι και οι σκάλες γέμισαν από κόσμο, θέλοντας έτσι να τιμήσουν την Μεγάλη Κυρία, η οποία προσέφερε τόσο στον ποντιακό και προσφυγικό ελληνισμό, αλλά και στην κοινωνία της Θεσσαλονίκης, στους ομογενείς από την πρώην Σοβετική Ένωση, αλλά και στα προσφυγόπουλα της Κύπρου μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή της Μεγαλονήσου.

Την εκδήλωση οποία παρουσίασε η Σοφία Ιακωβίδου, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Μέριμνας Ποντίων Κυριών και κάλεσε στο βήμα τους εκπροσώπους των αρχών για ένα σύντομο χαιρετισμό.

Οι χαιρετισμοί

Ο υφυπουργός Εσωτερικών (Μακεδονίας - Θράκης) Κωσταντίνος Γκιουλέκας κατά τη διάρκεια του χαιρετισμού τους

Την εκδήλωση χαιρέτισαν, η Λένα Καλπίδου, ειδική έφορος του Μουσείου της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών (ΕΠΜ), η Γεωργία Μιχαήλ, γραμματέας του Συνδέσμου Φιλίας Ελλάς - Κύπρος, ο Κωνσταντίνος Γκιουλέκας, υφυπουργός Μακεδονίας - Θράκης, ο Σταύρος Καλαφάτης, γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ και βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης, ο Χρήστος Μήττας, αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού και Αθλητισμού, ο Ιωάννης Παπαγεωργίου από το Γραφείο του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, ο Κωνσταντίνος Πολυκάρπου, γενικός πρόξενος Κύπρου.

Οι ομιλητές

Κεντρικοί ομιλητές της εκδήλωσης, ήταν ο ομότιμος καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Κώστας Α. Φωτιάδης, ο οποίος μίλησε με θέμα «Άννα Θεοφυλάκτου, Αρχόντσα και Κοδέσποινα» και ο Θεοδόσης Κυριακίδης, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Επιστημονικός Σύμβουλος της Έδρας Ποντιακών Ερευνών, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Η Άννα Θεοφυλάκτου ως θεματοφύλακας της μνήμης: Η δωρεά της στο Κέντρο Ποντιακών Ερευνών του ΑΠΘ».

Ο Κώστας Φωτιάδης

Ο Κώστας Φωτιάδης

Στην ομιλία του ο Κώστας Φωτιάδης, ομότιμος καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, ο οποίος μίλησε με θέμα «Άννα Θεοφυλάκτου, Αρχόντσα και Κοδέσποινα», αναφέρθηκε αναλυτικά στη ζωή και στη δράση στης Αρχόντσας και ‘κοδέσπονας Άννας Θεοφυλάκτου, έδωσε στοιχεία από τη ζωή της, μέσα από προσωπικές συνεντεύξεις της, τόσο στον ίδιο όσο και μαζί με την κόρη του Κυριακή και αποκάλυψε σημαντικές λεπτομέρειες της ζωής της στο ευρύ κοινό.

Μεταξύ άλλων ο Κώστας Φωτιάδης, αναφέρθηκε στα παιδικά και εφηβικά της χρόνια, στην φοιτητική της ζωή, στη ζωή της και την προσφορά της τόσο στις συμμαθήτριές της, όσο και στους συμφοιτητές και συμφοιτήτριές της.

Όπως η ίδια ανέφερε στα χρόνια της κατοχής φροντίζαμε για την υγεία και τη διατροφή των φοιτητών, ακτινοσκόπηση των φοιτητών, βοήθεια στους φυματικούς φοιτητές, επίσκεψη στα σανατόρια, βοήθεια στα Ιδρύματα για μικρά παιδιά, άσυλο παιδιών, βραδινό συσσίτιο για τις φοιτήτριες του Λυκείου Ελληνίδων.

Ως φοιτήτρια συμμετείχε στις μαχητικές διαδηλώσεις των νέων της Θεσσαλονίκης, με πρωτοβουλία της ΕΠΟΝ για τον εορτασμό της Εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου στα 1943 και 1944 κυριολεκτικά μπροστά από τις μπούκες των γερμανικών πολυβόλων. Αναφέρθηκε για το πανηγύρι που στήθηκε, τέλη Οκτωβρίου του 1944 στη Θεσσαλονίκη τη μέρα της απελευθέρωσης της πόλης από τους κατακτητές και την είσοδο των ανταρτικών δυνάμεων του ΕΛΑΣ.

Η Άννα Θεοφυλάκτου είναι η πρώτη γυναίκα χειρουργός οφθαλμίατρος στην Ελλάδα. Επιστρέφοντας στη Θεσσαλονίκη, λόγω κοινωνικών φρονημάτων του πατέρα της, δεν δικαιούταν να έχει πουθενά πρόσβαση σε δημόσια υπηρεσία. Έκανε μόνο προσωπική ιατρική. Βεβαίως, είχε την τύχη να είναι κόρη του Θεοφύλακτου και να έχει την πελατεία του πατέρα της.

Πίσω από κάθε γυναικείο σωματείο της Θεσσαλονίκης υπήρχε η έντονη, αλλά και διακριτική παρουσία της Άννας. Ανάλογη κοινωνική και εθνική στήριξη προσέφερε και σε πολλά ποντιακά σωματεία όλης της Ελλάδας. Συγκεκριμένα δεν υπάρχει ποντιακό σωματείο, που να μη δανείστηκε για τις εκδηλώσεις του η για τον στολισμό των αιθουσών του αντίγραφα από το πλούσιο φωτογραφικό της υλικό.

Πρώτη πρόεδρος της ΠΕΠΣ. Δεν άντεξε όμως πολύ καιρό και παραιτήθηκε, γιατί στην οικογένειά της η αρχηγική λογική της καριέρας ήταν και είναι άγνωστη λέξη.

Πρόεδρος της Μέριμνας Ποντίων Κυριών με πλούσιο κοινωνικό έργο.

Για πρώτη φορά πήγε στον Πόντο το 1981 και για τελευταία το 2009. Περισσότερο από είκοσι φορές.

Από τις αλλεπάλληλες επισκέψεις στον Πόντο συγκέντρωσε εξαιρετικά πλούσιο φωτογραφικό υλικό, από το οποίο βγήκε το Λεύκωμα Ζωντανές Μνήμες του Πόντου από τις εκδόσεις Αφών Κυριακίδη.

Μέσα στο λεύκωμα αυτό υπάρχει «η ζωή του Πόντου, ένα χρέος στην Εθνική Μνήμη κυρίως των επιζώντων του Πόντου, που βλέπουν δακρυσμένοι το ωραίο παρελθόν».

Εγώ θεωρώ ότι κορυφαίο έργο, μαζί με όλη την άλλη συμβολή της είναι το βιβλίο Λεύκωμα και οι άλλες φωτογραφίες, το αρχείο που έχει και που δίνουν απαντήσεις, ειδικά στους νέους ερευνητές που δεν γνωρίζουν τα ονόματα όλων αυτών των προσωπικοτήτων του Πόντου και την αλυσίδα των οικογενειακών και φιλικών σχέσεων που είχαν. Το μεγάλο αυτό κενό μπορεί να λυθεί μόνο μέσα από τη δική της πλούσια φωτογραφική συλλογή. Το φωτογραφικό υλικό και πολλά πολύτιμα κειμήλια η Άννα τα δώρισε στο Δήμο Θεσσαλονίκης. Κράτησε όμως αντίγραφα για να δανείζει σε κάθε προσφυγικό σωματείο που θέλει να κάνει έκθεση με θέμα τον ελληνισμό του Πόντου και των άλλων περιοχών της Μ. Ασίας. Πλούσιο φωτογραφικό και αρχειακό υλικό χάρισε και το ΙΑΠΕ της Καλαμαριάς. Επίσης λίγο πριν την εκδημία της παραχώρησε το πλούσιο αρχειακό της υλικό στο Κέντρο Ποντιακών Ερευνών του ΑΠΘ, πνευματική τροφή για τους μελλοντικούς ερευνητές της ιστορίας και του πολιτισμού του Πόντου.

Η προ υπάρχουσα παιδεία της εθνικής και κοινωνικής προσφοράς έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον ψυχικό κόσμο της Άννας να μπει σημαιοφόρος στον αγώνα στήριξης και αλληλεγγύης των δεινοπαθούντων αδελφών μας Κυπρίων. Με πρωτοβουλία της η Μέριμνα επισκέφτηκε τη μαρτυρική Κύπρο το 1975 και φιλοξένησε 65 Κυπριόπουλα στη Ελλάδα, στα κτίρια της Παναγίας Σουμελά. Ευτύχησα να βρίσκομαι και εγώ εκεί, γιατί ο πατέρας μου ήταν ο ιερατικός προϊστάμενος της μονής. Μέσα από αυτή τη διαδικασία μετά, έχει ευαισθητοποιηθεί και έχει ιδρύσει τον Σύνδεσμο Φιλίας Ελλάς - Κύπρος, στον οποίο για πολλά χρόνια κατείχε τη θέση της προέδρου και αντιπροέδρου.

Το 1992 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το κοινωνικό και εθνικό της έργο. Προηγήθηκαν όμως, αλλά και ακολούθησαν πολλές βραβεύσεις από δήμους, οργανισμούς, σωματεία, ιδρύματα και ποντιακούς συλλόγους. Κλείνοντας την συνέντευξη, με τη σοφία των 97 ετών που κουβαλούσε στην πλάτη της, όταν κάναμε τη συνέντευξη, μου ξανά είπε: « Είχα την τύχη να ζήσω σε ένα περιβάλλον που θεωρούσε την κοινωνική προσφορά υποχρέωση και καθήκον». Τα παραπάνω λόγια της Άννας Θεοφυλάκτου θα πρέπει να θεωρούνται ευαγγέλιο από τους σημερινούς νέους. Γιατί πραγματικά, σε μια περίοδο έκπτωσης των αξιών η φράση της Άννας μας διδάσκει με την απλότητα και τη διαχρονικότητά της το δρόμο του χρέους και του καθήκοντος. Ως καθηγητής Ιστορίας υπεύθυνα σας δηλώνω ότι ήμουν, είμαι και θα είμαι πάντα θαυμαστής της. Ως συγκάτοικος για κάποια χρόνια στην ίδια πολυκατοικία, της είμαι ευγνώμων για την αγάπη, την κατανόηση, τη γενναιόδωρη προσφορά σε αρχειακό υλικό και τις σοφές συμβουλές της.

Η 'κοδέσπενα και αρχόντα κυρά Άννα, έτοιμη από καιρό για το μεγάλο ταξίδι, μας άφησε με το σπουδαίο έργο της αιώνια παρακαταθήκη στη ζωή μας το δρόμο της ελεύθερης και δημοκρατικής επιλογής. Γιατί πέρα από την ουσιαστική συμμετοχή της στα κοινά, ήταν πάντα ερωτευμένη και με το επιστημονικό της λειτούργημα, το επάγγελμα του γιατρού, για το οποίο πίστευε ότι μπορεί να συνεισφέρει στην οικοδόμηση μιας καλύτερης κοινωνίας. Αυτή την τοποθέτηση την πέρασε με τη δημοκρατική της πειθώ στα παιδιά και τα εγγόνια της. Η Άννα θα γράψει: «Με ικανοποιεί το γεγονός ότι τώρα πια περπατά και η τρίτη γενιά οφθαλμιάτρων στην οικογένεια μου…».

Πρόκειται για την περηφάνια μιας γυναίκας, της οποίας η ιδεολογική συγκρότηση οφείλει πολλά στον πατέρα της και στη δική του ανθρωπιστική θεώρηση της επιστήμης. Η επαγγελματική συνύπαρξή με τον πατέρα της θα της εξασφαλίσει ένα απάνεμο λιμάνι και θα της χαρίσει, παρά το διαζύγιο της, τη γλυκιά οικογενειακή γαλήνη και τρισευτυχισμένη να καυχιέται για τα επιτεύγματα των παιδιών και εγγονών της και να νιώθει από εκεί πάνω, που τους βλέπει και χαμογελά την στοργή και την αγάπη τους.

Ο Θεοδόσης Κυριακίδης

Ο Θεοδόσης Κυριακίδης

Ο Θεοδόσης Κυριακίδης, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Επιστημονικός Σύμβουλος της Έδρας Ποντιακών Ερευνών, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Η Άννα Θεοφυλάκτου ως θεματοφύλακας της μνήμης: Η δωρεά της στο Κέντρο Ποντιακών Ερευνών του ΑΠΘ», στην ομιλία του μεταξύ άλλων επισήμανε.

Η Άννα Θεοφυλάκτου ανήκει στην κατηγορία εκείνων των απουσιών που προκαλούν μια ανάγκη για ενδοσκόπηση και κριτική για το πόσο πίσω βρισκόμαστε σε μια σειρά από ζητήματα που θα έπρεπε ως οργανωμένοι ποντιακοί φορείς να είχαμε φροντίσει.

Προφανώς δε θα απαριθμήσω εδώ αυτά τα ζητήματα, θα αναφέρω απλώς πως όταν φεύγουν άνθρωποι της ποντιακής οικογένειας που άφησαν διακριτό και έντονο το αποτύπωμα τους στο χώρο κόβονται κρίκοι από την αλυσίδα που μας συνδέει με την πατρογονική μας πατρίδα και με τις προηγούμενες γενιές αλλά και από την προσπάθεια επίτευξης στόχων και σκοπών των ποντιακών συσσωματώσεων.

Με άλλα λόγια άνθρωποι οι οποίοι δεν αρκούνται στην επιφανειακή ενασχόληση με την ποντιακή υπόθεση, όπως συμβαίνει δυστυχώς κατά πλειοψηφία, αλλά που είχαν την έγνοια για διαύγαση της κληρονομιάς του Πόντου και την αποκάθαρση από τα περιττά στοιχεία, τους τύπους και τις αστοχίες του παρελθόντος με στόχο ένα στιβαρό διακριτό πολιτισμικό αποτύπωμα στο παρόν και στο μέλλον. Η εκδημία της Άννας Θεοφυλάκτου συνέπεσε μαζί με αρκετές ακόμη τέτοιων ανθρώπων τα τελευταία λίγα χρόνια.

Η Άννα Θεοφυλάκτου δεν υπήρξε μόνο κληρονόμος μια σημαντικής οικογενειακής παράδοσης, από πολύ σπουδαίες οικογένειες του Πόντου, αλλά μερίμνησε να μετακενώσει στην ευρύτερη ποντιακή οικογένεια τον πλούτο των γνώσεων της και τα ψήγματα του υλικού πολιτισμού που κατάφερε να διασώσει και να συλλέξει.

Η αρχειακή της συλλογή που δεν αποτελείται μόνο από φωτογραφίες, όπως θα δούμε στη συνέχεια, κατέληξε στο μεγαλύτερο μέρος της στο Κέντρο Ποντιακών Ερευνών του ΑΠΘ που ιδρύθηκε το 2019, δυο χρόνια μετά την ίδρυση της Έδρας Ποντιακών Ερευνών του ΑΠΘ. Δεν υπήρξε όμως μόνο το Κέντρο ο αποδέκτης των δωρεών της. Οι δωρεές της διακτινώνονται σε διάφορα ιδρύματα και φορείς της χώρας.

Αναφέρω ενδεικτικά το Δήμο Θεσσαλονίκης, το Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού του Δήμου Καλαμαριάς και το Ελληνικό και Λογοτεχνικό Ιστορικό Αρχείο (ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ) όπου τον Ιούνιο του 2016 δωρίσθηκε αρχείο που αφορά τον πατέρα της Θεοφύλακτο Θεοφυλάκτου, κυρίως έντυπα που σχετίζονται με την ιατρική και τον ιατρικό κόσμο της Θεσσαλονίκης αλλά και έντυπα σχετικά με την ιστορία και τον πολιτισμό του Πόντου.

Κλείνοντας αυτή την σύντομη παρουσίαση για τη δωρεά της Άννας Θεοφυλάκτου στο Κέντρο Ποντιακών Ερευνών του ΑΠΘ και δια μέσου αυτής της αναφοράς σε μια πλευρά της εν γένει προσφοράς στον ποντιακό πολιτισμό αναλογίζομαι ότι η επανοικίωση, η αναδιατύπωση, η αναπλαισίωση αν θέλετε της στάσης μας απέναντι σ’ αυτόν τον πολιτισμό είναι αναγκαία παρά ποτέ.

Όσο περνούν οι γενιές και μεγαλώνει η απόσταση από το σημείο μηδέν, που είναι ο ξεριζωμός από τις πατρογονικές εστίες, βλέπω ότι απογυμνώνεται ο πολιτισμός μας από ουσιώδη στοιχεία και κρατούμε κυρίως εκείνα που μας διασκεδάζουν, χορός, τραγούδι, φαγητό. Είναι όμως τόσα πολλά ακόμη που τα νέα παιδιά δεν έχουν γνωρίσει και πολύ φοβάμαι ότι πολλά απ’ αυτά δεν θα γνωρίσουν ποτέ. Οφείλουμε λοιπόν να δουλέψουμε προς σ’ αυτήν την κατεύθυνση πιο εντατικά και πιο συστηματικά. Τον δρόμο για το πώς να το κάνουμε αυτό μας το δείχνουν προσωπικότητες όπως αυτή, την μνήμη της οποίας τιμούμε σήμερα της Άννας Θεοφυλάκτου.

Είχα την χαρά να της πάρω τρεις συνεντεύξεις μια στα πλαίσια ενός ερευνητικού προγράμματος της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών και άλλες δυο φορές για τις ανάγκες ιστορικών ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση. Η αγάπη με την οποία μιλούσε για τα περασμένα και η παραστατικότητα με την οποία ζωντάνευε τα πρόσωπα ήταν παροιμιώδης. Δίκαια τα νέα παιδιά και οι φοιτητές μας που την επισκέφθηκαν την ονόμασαν η γιαγιά του Πόντου.

Ας είναι αιωνία η μνήμη της και εύχομαι το έργο της να ανθίσει και να δώσει νέους και ωραίους καρπούς. Εμείς της είμαστε ευγνώμονες στο πανεπιστήμιο όχι μόνο για τη δωρεά της αλλά για όλα όσα εν γένει προσέφερε.

Σύντομες ομιλίες

Ο Θεοφύλακτος Κυριακίδης, στην ομιλία του ως εκπρόσωπος της οικογενείας

Επίσης σύντομες ομιλίες έκαναν ο Θεοφύλακτος Κυριακίδης (4ης γενιάς γιατρός) ως εκπρόσωπος της οικογένειας Θεοφυλάκτου, ο οποίος αναφέρθηκε στο πως έζησε τόσο αυτός όσο και τα άλλα εγγόνια τους, την γιαγιά Άννα και με την αγάπη που τους περιέλαβε.

Ο Ιωάννης Αποστολίδης και η Ιφιγένεια Πανίδου

Ο πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, Ιωάννης Αποστολίδης ο οποίος τίμησε τα μέλη της οικογένειας Άννας Θεοφυλάκτου – Ιφιγένεια και Φιλιώ Πανίδου, Θρασύβουλο Πανίδη, αναφέρθηκε στη σημαντική κοινωνική προσφορά της Άννας Θεοφυλάκτου, όσο και τους πατέρα της από τους ιδρυτές της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης.

Ο Ιωάννης Αποστολίδης, η Φιλιώ Πανίδου και ο Θρασύβουλος Πανίδης

Μάλιστα στα παιδιά της Άννας Θεοφυλάκτου, ο Γιάννης Αποστολίδης επέδωσε αντίγραφο -παλίμψηστο της πρώτης σελίδας του πρώτου πρακτικού συνεδριάσεως του Εθνικού Συμβουλίου του Πόντου που έγινε στο σπίτι του Θεοφύλακτου Θεοφυλάκτου, πατέρα της Άννας τον Γενάρη του 1919.

Το φιλοτέχνησε σε ξύλο το Νίκος Ασλανίδης, δημοσιογράφος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης.

Η πρόεδρος της Μέριμνας Ποντίων Κυριών, Ανατολή Δημητριάδου, απένειμε το βραβείο « Άννα Θεοφυλάκτου» στην Ελένη Χοντολίδου σε αναγνώριση της κοινωνικής της προσφοράς, της πολιτικής της δράσης και του επιστημονικού της έργου.

Η Ανατολή Δημητριάδου, απονέμει το βραβείο "Άννα Θεοφυλάκτου" στην Ελένη Χοντολίδου

Το βραβείο φιλοτέχνησε η εικαστικός και μέλος της Μέριμνας Ποντίων Κυριών, Μαρίνα Προβατίδου. 

Η Ελένη Χοντολίδου στην αντιφώνησή της

Στην αντιφώνησή της η Ελένη Χοντολίδου, αναφέρθηκε στις δράσεις της Μέριμνας Ποντίων Κυριών, αλλά και στην Άννα Θεοφυλάκτου, έτσι όπως αυτή την έζησε και μεταξύ άλλων ανέφερε:

«Αμάν, κ. Άννα, δεν αφήσατε καμιά πρωτιά και για μας!» της είπα με πολλή αγάπη στο σπίτι της. Πράγματι αυτή η Τραπεζούντια προσφυγοπούλα, με τον προοδευτικό πατέρα και τη σπουδαία μάνα (του γιατρού Θεοφύλακτου Θεοφυλάκτου και της Ιφιγένειας Κογκαλίδου-Θεοφυλάκτου, δισέγγονη του τραπεζίτη Καπαγιαννίδη), τα έκανε όλα ώστε να μη μας αφήσει εμάς τις τελευταίες και καταϊδρωμένες καμία πρωτιά! Από τους πρώτους φοιτητές και φοιτήτριες της Ιατρικής (συμφοιτήτρια του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη) τότε που σκέπαζαν τα παράθυρα των αιθουσών με παλιές ακτινογραφίες, το φαγητό ήταν λίγο, η τόλμη περίσσευε και ήταν όλες και όλοι στην αντίσταση χωρίς δεύτερη σκέψη.

Έζησε τη ζωή όχι ως «γυναίκα με παντελόνια» και άλλες αφόρητες ανοησίες που υποτίθεται όταν λέγονται τιμούν τη γυναίκα αλλά ως ατρόμητος άνθρωπος, με ευγένεια, σεμνότητα και ήθος, ξέροντας πολύ καλά ότι αυτά που κάνει είναι αυτά που οφείλει να κάνει. Δηλαδή, η ζωή ως οφειλή και εμείς ως οφειλέτες σε κάτι μεγαλύτερο από εμάς τους ίδιους. Αλλιώς, η ζωή αυτή δεν έχει νόημα.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους: ο βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης, Δημήτρης Κούβελας, η βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία Κατερίνα Νοτοπούλου, η δήμαρχος Καλαμαριάς, Χρύσα Αράπογλου, η αντιδήμαρχος Αθλητισμού Νεολαίας και Εθελοντισμού και εκπρόσωπος του δημάρχου Θεσσαλονίκης, Κούλα Γιαννακίδου, η αντιδήμαρχος Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Υγείας, Συλβάνα Κρασαβίδου, η αντιπρυτάνισσα Διοικητικών Υποθέσεων και Φοιτητικής Μέριμνας και εκπρόσωπος του ΑΠΘ, Στέλλα Λάββα, ο εκπρόσωπος της Πυροσβεστικής, Ανέστης Αποστολίδης.

Ο εκπρόσωπος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος και πρόεδρος του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Θεσσαλονίκης, Παύλος Γαλεγαλίδης, ο πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Βασίλειος Πάππας, ο Γιάννης Καρυπίδης, εκπρόσωπος των Ελληνοποντίων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, αλλά και εκλεκτοί φίλοι και φίλες των συνδιοργανωτών, κόσμος που αγάπησε την αείμνηστη Άννα Θεοφυλάκτου.

Μουσικό πρόγραμμα

Οι μουσικοί, Γιώργος Ιωαννίδης στο τραγούδι και Δημήτρης Πιπερίδης στη λύρα, χάρισαν σπαρακτική ερμηνεία ιστορικών ποντιακών ασμάτων, και συγκριμένα, Ακρίτας κάστρον έχτιζεν. Αητέν’τς επαραπέτανεν. Πάρθεν η Ρωμανία. Δίστιχα της Γερμανικής κατοχής και του εμφυλίου πολέμου. Δίστιχα του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων της Κύπρου. Δίστιχα των Ελλήνων του Καρς. Την πατρίδα μ’ έχασα.Κάπως έτσι η σπουδαία μορφή της Άννας Θεοφυλάκτου πέρασε στη σφαίρα της αθανασίας, πλάι στους επιφανείς νεκρούς της πατρίδας μας.