ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, δημοσιογράφου

Το τρίτο δεκαήμερο του Μαρτίου του 2020 αποτέλεσε για την Ανθρωπότητα μια τομή που αποκόπτει τον Ιστορικό χρόνο στα δύο: Προ πανδημίας και μετά πανδημίας.

Την περίοδο εκείνη και για τους επόμενους μήνες τέθηκε σε εφαρμογή για λόγους ανωτέρας βίας σε παγκόσμιο επίπεδο ένα πρωτοφανές σχέδιο περιορισμού της ανθρώπινης κινητικότητας.

Στο παρόν άρθρο δεν θα εξεταστεί το ιατρικό ζήτημα καθώς δεν αποτελεί ειδικότητα του γράφοντος.

Θα εξεταστεί η κοινωνική επίπτωση των μακρόχρονων λοκτάουν στον γενικό πληθυσμό ιδία δε στον Πολιτισμό και τις ανθρώπινες δραστηριότητες.

Από τον Μάρτιο του 2020 μέχρι τουλάχιστον τα τέλη του 2021 όλη η ανθρώπινη κινητικότητα μεταφέρθηκε από την δρώσα ζωή σε μια οθόνη κινητού ή υπολογιστή.

Ψηφιακή κυβέρνηση, ψηφιακή Βουλή, ψηφιακοί νόμοι, ψηφιακή εκπαίδευση, ψηφιακή ψυχαγωγία, ψηφιακός πολιτισμός, όλα ψηφιακά χωρίς επαφή στο πεδίο.

Είναι η εποχή που η έκρηξη των ψηφιακών εφαρμογών δεν μπορεί να περιγραφεί.

Συνέδρια, ημερίδες, σχολικές τάξεις, εξετάσεις, σινεμά, τηλεόραση, άθληση, πολιτική κονίστρα, όλα υποκύπτουν στην ανάγκη των εφαρμογών ΦΒ, Τουίτερ, Σκάιπ, Ζούμ, Νέτφλιξ και πάνω από όλα στο Τικ τοκ που γίνεται η παγκόσμια τάση παντού ειδικά στην νεολαία.

Όλα μπαίνουν στο μικροσκόπιο των αλγορίθμων.

Στην συγκεκριμένη εφαρμογή έχεις περιορισμένο χρόνο να πεις αυτά που θέλεις ή να δείξεις με καθορισμένο πλαίσιο αισθητικής.

Μέσα στον Αρμαγεδδώνα των λοκτάουν η νεολαία βρήκε την Λύτρωση της στο Τικ Τοκ κυρίως σε αυτό.

Προσάρμοσε όλη το σφρίγος,την ζωή της, τα θέλω της, τα μπορώ της, την φαντασία της, σε μια οθόνη κινητού με δωρεάν εφαρμογή που της έδινε την δυνατότητα να αποδρά από το δυστοπικό περιβάλλον που της προσφέρθηκε ως λύση με "τον αόρατο εχθρό".

Αόρατος ο εχθρός, αόρατη η ανθρώπινη επαφή, αόρατη η παλιά κανονικότητα, έπρεπε να εφευρεθεί μια νέα κανονικότητα που θα τιμούσε την νεανική επαναστατική ορμή, την ακύρωση των κατεστημένων ηθών, της αμφισβήτησης.

Τελικά όλη η δράση κυριεύτηκε μέσα στην πυγμή της αόρατης οθόνης των κινητών.

Στην αδήριτη ανάγκη του viral.

Πώς θα κάνω κάτι viral στα ελάχιστα δευτερόλεπτα που δίνει το βίντεο της εφαρμογής πριν το κόψει ο αλγόριθμος;

Με τον τρόπο αυτό, αόρατα και ανεπαίσθητα κάτω από τα ραντάρ της κατεστημένης σκέψης και της επίσημης αφήγησης η νεολαία κυρίως αυτή έφτιαξε την νέα δική της " θρησκεία" της νέας κανονικότητας της.

Όταν πλέον έληγαν τα μέτρα περιορισμού και άρχισε η επαφή σε δράσεις εκκίνησε το φαινόμενο της σφενδόνης.

Όσο κρατιόταν το έλασμα μάζευε ενέργεια και όταν έφυγε από το χέρι η πέτρα πήγε πολύ μακρυά.

Τι βλέπουμε λοιπόν σήμερα;

Ας δούμε τα πασίγνωστα Θερινά πανηγύρια των χωριών και των κωμοπόλεων.

Η πιο αγαπημένη συνήθεια του Ελληνικού καλοκαιριού.

Αυτό αφορά τόσο εμάς τους Ποντίους αλλά και συνολικά όλη την Μουσική ταυτότητα της χώρας.

Ας μείνουμε στα δικά μας.

Δειλά δειλά υπήρξαν απόψεις που άσκησαν κριτική για το περιεχόμενο των Ποντιακών πανηγύρεων.

Όχι όμως σε γενικευμένη μορφή.

Σκοπός του άρθρου αυτού δεν είναι να αποδοκιμάσει τον τρόπο των πανηγύρεων ούτε να δικαιώσει ή απορρίψει την κριτική που ασκείται.

Σκοπός είναι η ανάλυση του γιατί.

Τι έχει συμβεί;

Όπως αναφέραμε πιο πάνω από τον Μάρτιο του 2020 όλα έχουν μεταφερθεί στο Μάτριξ των εφαρμογών.

Η απεικόνιση της πραγματικότητας είναι πιο σημαντική από την ίδια την πραγματικότητα.

Όλα γίνονται για το viral σε συγκεκριμένο χρόνο δευτερολέπτων.

Η αισθητική είναι του Τικ Τοκ.

Όσοι το διείδαν από νωρίς και μπήκαν στο πνεύμα είδαν την καριέρα τους να απογειώνεται σε χρόνο μηδέν.

Δεν έχει καμία σημασία το εσωτερικό περιεχόμενο.

Αλλά το σόου.

Πώς δηλαδή στήνεις το σόου στην αισθητική που αναγνωρίζει η Νεολαία αφού αυτή έχει ενστερνισθεί εν μέσω πανδημίας σε ηλικία που ο ανθρώπινος εγκέφαλος διαμορφώνεται και είναι σε εξέλιξη η νοητική του πορεία.

12-15 ετών. Σήμερα αυτά τα παιδιά είναι 15-18.

Αν πάτε σε ένα Ποντιακό πανηγύρι θα δείτε εκατοντάδες θαμώνες αυτών των ηλικιών με ένα κινητό στο χέρι να κάνουν λάιβ στο σόου υπό τους ήχους πυροτεχνημάτων, με κροτίδες και βεγγαλικά φωτοβολίδες.

Αυτές οι ηλικίες κρίνουν την επιτυχία του ταμείου.

Άρα οι διοργανωτές είναι υποχρεωμένοι να το σεβαστούν για να κάνουν τις πληρωμές και να διεκδικήσουν έσοδα.

Είναι απλά μαθηματικά.

Η πανδημία έκανε το Τικ Τοκ παγκόσμια τάση.

Οι ηλικίες είναι πλέον του Τικ Τοκ παντού.

Αυτές δηλαδή που ασκούν κινητικότητα και πληρώνουν.

Κατά μείζονα λόγο.

Η αισθητική είναι του Τικ Τοκ.

Το φαινόμενο δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί αφοριστικά.

Δεν φταίνε οι νέοι για τα μέτρα περιορισμού της πανδημίας ούτε για την άκρατη ψηφιοποίηση που οδήγησε τις ανθρώπινες σχέσεις σε πρωτοφανή πλαίσια αλλαγής των προτύπων εδώ και πολλούς αιώνες σε ελάχιστο χρόνο.

Οι νέοι υπήρξαν τα θύματα του Webexx στο σχολείο τους.

Υπήρξαν τα θύματα της απώλειας της παιδικής τους αθωότητας μέσα στα Σκάιπ και τα Ζουμ.

Αυτά που έχασαν παρέες και φίλους στην γειτονιά και αλάνα και στα χωριά.

Είναι τα παιδιά που μεγάλωσαν με ολογράμματα και wallet, gov.gr, πιστοποιητικά για τα πάντα.

Ας σκεφτούμε λίγο τι πέρασαν όλα αυτά τα παιδιά.

Όσοι έχουμε παιδιά σε αυτές τις ηλικίες που είδαμε τις επιπτώσεις αυτής της πρωτοφανούς κατάστασης είμαστε πιο ανεκτικοί.

Ναι η Παράδοση πρέπει να προστατευθεί.

Αλλά δεν φταίνε τα παιδιά.

Ας κρατήσουμε ως θετικό ότι έρχονται κατά κύματα σε αυτά τα πανηγύρια.

Ναι δεν είχαμε στον Πόντο σόου ούτε πυροσόου.

Ούτε όμως "οι δύο επόμενες εβδομάδες είναι κρίσιμες" είχαμε.

Ούτε μέτρηση καθημερινά κρουσμάτων είχαμε.

Ούτε τρομοκρατία κάθε μέρα στα ΜΜΕ είχαμε.

Ούτε απαγόρευση ενός καφέ σε παγκάκι είχαμε.

Ας αφήσουμε τα παιδιά να εκφραστούν.

Όπως θέλουν.

Και ας είμαστε καλά που παρόλα αυτά έρχονται στα Ποντιακά πανηγύρια.

Και δεν είναι με χάπια και ουσίες σε κλινικές.

Ας ξεδώσουν όπως θέλουν.

Αυτά που πέρασαν δύο χρόνια ήταν μια μαύρη σελίδα στην Ιστορία της Ανθρωπότητας.