Μια Ελληνίδα τραγουδίστρια, πασίγνωστη, με ρεπερτόριο κάθε άλλο παρά αυτό που θα ονομάζαμε της "βαριάς κουλτούρας" χωρίς εμφανή πολιτικό χρώμα για να ανήκει στα Δεξιά ή Αριστερά του πολιτικού φάσματος, με έντονη διάδραση στα κοινωνικά δίκτυα, στις πρωινές εκπομπές, με συμβόλαια σε πολυεθνικές εταιρείες, μεταβαίνει στην Μικρά Ασία στην Κρήνη για μια συναυλία για παιδιά χωρίς κερδοσκοπικό χαρακτήρα.
Αντιλαμβάνεται ότι θα υπάρχει η εικόνα της επί σκηνής να τραγουδάει δίπλα σε έναν δολοφόνο βρεφών, νηπίων, αμάχων και ανυπεράσπιστων γυναικών και γερόντων.
Αποφασίζει αυτό που δεν αποφάσισαν πρωθυπουργοί, υπουργοί, στρατηγοί, διπλωμάτες.
Να ζητήσει να κατέβει η φωτογραφία του Δολοφόνου.
Όπως ήταν αναμενόμενο οι Τούρκοι έβγαλαν τις μάσκες της "Ελληνοτουρκικής Φιλίας" και εμφάνισαν τον πραγματικό τους εαυτό.
Όπως οι αξιωματικοί των SS NAZI στα Καλάβρυτα και στο Δίστομο.
(Εξάλλου πάντα σύμμαχοι ήταν).
Η Τουρκάλα Δήμαρχος της Ελληνικής πόλης της Κρήνης, είναι νέα, όμορφη, κοσμική, με ευρωπαϊκά ρούχα, χωρίς μαντίλα, μέλος του κόμματος του Ιμάμογλου που τόσο αγαπάνε οι Ελληνικές δημοκρατικές δυνάμεις στην Ελλάδα.
Αντί να κλείσει την υπόθεση καθώς υπάρχουν χιλιάδες θεατές από κάτω, βγάζει έναν φασιστικό λόγο ως Φύλακας του Νταχάου στους φυλακισμένους.
Το κλίμα φορτίζεται επικίνδυνα καθώς η ομάδα της Ελληνίδας τραγουδίστριας είναι εκεί και πρέπει να αποχωρήσει με ασφάλεια χωρίς να τρωθεί η σωματική ακεραιότητα της.
Δεν υπήρξε πουθενά ως είδηση η εμπλοκή των Ελληνικών Προξενικών αρχών στην Σμύρνη που είναι δίπλα.
Πού ήταν την στιγμή εκείνη ο Έλληνας Πρόξενος;
Δεν γνωρίζουμε τι έκανε το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών γιατί δεν έχουμε κάποια σχετική ενημέρωση.
Με την δημοσίευση της είδησης η Δέσποινα Βανδή δέχεται έναν οχετό ύβρεων και άμεσων απειλών κατά της ζωής της με σεξιστικό και ρατσιστικό χαρακτήρα από χιλιάδες Τούρκους χρήστες στα κοινωνικά της δίκτυα.
Δεν παρατηρούμε και πάλι μια κίνηση υποστήριξης της από την Ελληνική κυβέρνηση, τα κόμματα, όλες και όλους αυτούς που με ψύλλου πήδημα γεμίζουν σελίδες στα δίκτυα με κατάρες, σχόλια και καταδίκες όταν μια γυναίκα δέχεται μια τόσο ιταμή, απάνθρωπη και εγκληματική επίθεση.
Θα μπορούσε κανείς να αναφερθεί σε προηγούμενα περιστατικά.
Τελικά είναι σαφές ότι η μάχη κατά της "Πατριαρχίας και υπέρ των δικαιωμάτων".
Η μάχη κατά της έμφυλης βίας κατά των γυναικών.
Η μάχη κατά του ρατσιστικού εθνικιστικού λόγου είναι μια φούσκα που έσκασε χτες από την στάση της Δέσποινας Βανδή.
Ο λόγος είναι ότι η ίδια είναι Πόντια,δεν ανήκει στην μουσική κουλτούρα της κυρίαρχης πολιτικής του ορθού λόγου, της προόδου και των κινημάτων του δρόμου, κ.λπ.
Ο λόγος είναι ότι το περιστατικό έγινε στην Τουρκία.
Και το θιγόμενο πρόσωπο ήταν ο Μουσταφά Κεμάλ τον οποίο η κυρίαρχη διανόηση που ενώνει την εκσυγχρονιστική Κεντροδεξιά με την Αριστερά των κινημάτων της καταπολέμησης των έμφυλων στερεοτύπων και της Πατριαρχίας που ορίζεται με σαφήνεια στο πλαίσιο της λεγόμενης woke ατζέντας, θεωρεί "μεγάλο ηγέτη".
Εξάλλου αυτά λέχθηκαν και από Δήμαρχο της Θεσσαλονίκης παλιότερα ενώ τα ίδια προσπάθησαν να εγγράψουν στα σχολικά βιβλία "ιστορικοί" της ίδιας σχολής σκέψης χωρίς αποτέλεσμα.
Η Δέσποινα Βανδή ανεξάρτητα από τα κίνητρα της τα οποία η ίδια μόνο γνωρίζει (προσωπικά πιστεύω ότι η καταγωγή της μίλησε) έβαλε έναν φραγμό στην λατρεία του Κεμάλ και προκάλεσε μείζονα ζητήματα στην λεγόμενη "Διακήρυξη Φιλίας των Αθηνών" των δύο κυβερνήσεων.
Εξ ου και η απίστευτη αμηχανία και αφωνία.
Διότι μπορεί η Ελληνική Πολιτεία να έχει ψηφίσει τον νόμο για την Γενοκτονία αλλά χτες αποδείχτηκε περίτρανα ότι δεν μπορεί ή δεν θέλει να τον στηρίξει κατάμουτρα στην Τουρκία.
Για αυτό ουδείς Έλληνας πολιτικός δεν ανέφερε ποτέ μέσα στην Τουρκία δύο λέξεις απαγορευμένες:
Κεμάλ Γενοκτόνος.
Η απίστευτη ειρωνεία της Ιστορίας όμως ήταν ότι το έκανε μια τραγουδίστρια του "συστήματος"!!.
Ελπίζω κάθε καλόπιστος Έλληνας και Ελληνίδα να εξήγαγε τα συμπεράσματα του χτες.
Ειδικά οι Έλληνες του Πόντου πολίτες της Ελλάδας πρέπει να καταλάβουν σε τι θέση τους έχει κατατάξει το Ελλαδικό πολιτικό σύστημα.
