Με βαθιά συναίσθηση πόνου και οδύνης τα μέλη της «Ιδεολογικής Κίνησης για την Υπεράσπιση του Ποντιακού Ελληνισμού ΠΑΡΥΑΔΡΗΣ» στεκόμαστε βουβοί και άλαλοι μπροστά στον αναπάντεχο και βαρύ αποχωρισμό του φίλου και συνοδοιπόρου Μιχάλη Χαραλαμπίδη.
Από χθες το μεσημέρι σύσσωμη η ποντιακή κοινότητα στην Ελλάδα και τη διασπορά στέκεται εμβρόντητη μπροστά στην απώλεια ενός πνευματικού άνδρα, ιδεολογικού εμπνευστή και οραματιστή ηγέτη.
Ο Μιχάλης υπήρξε σ’ όλη του τη ζωή ένας εμπνευσμένος πολιτικός στοχαστής, που με το εύρος της σκέψης του επηρέασε και προκαθόρισε τα όρια της εθνικής, πατριωτικής και παραγωγικής σκέψης της μεταπολιτευτικής Ελλάδας.
Μέσα από τις τάξεις παγκόσμιων φιλειρηνικών κινημάτων και τη συνεργασία του με διεθνείς οργανισμούς και πανεπιστημιακές έδρες συνέβαλε καθοριστικά στην εμπέδωση και υπεράσπιση των ιστορικών δικαιωμάτων των λαών.
Ιδρυτής του Κέντρου Ποντιακών Μελετών πρόβαλε τα ιστορικά δίκαια του Ποντιακού Ελληνισμού στα παγκόσμια πολιτικά και πνευματικά κέντρα για την Ποντιακή Γενοκτονία, ως φυσική και πολιτισμική εξόντωση.
Αγωνίστηκε αέναα να επαναφέρει έναν λαό στη μνήμη και στο προσκήνιο. Αναγνωρίστηκε από έναν λαό, που του αναγέννησε το δικαίωμα στη μνήμη στην ύπαρξη και τη συνέχεια. Η πολιτισμική και αισθητική υπεράσπιση της ποντιακής ταυτότητας υπήρξε ένα γόνιμο πεδίο συνεργασίας με την ιδεολογική μας κίνηση. Η διάσωση και ανάδειξη της πολιτιστικής ελληνοπρέπειας προκαθόριζε το ηθικό εύρος της σκέψης του.
Ο πολιτικός Μιχάλης υπήρξε διαχρονικά ένας ασυμβίβαστος υπερασπιστής αρχών και αξιών, με τις οποίες οικοδόμησε μία πολιτική σκέψη της αισθητικής αρμονίας και της παραγωγικής μνημοσύνης.
Με επιστημονική κατάρτιση και αυτογνωσία διατύπωσε τις πολιτικές του πεποιθήσεις, που έγιναν σεβαστές στο ευρύτερο κοινωνικό και πολιτικό φάσμα.
Με το θάρρος της γνώμης, τη δύναμη του λόγου, το χάρισμα της επικοινωνίας και τη συνέπεια των λόγων και των πράξεων διαμόρφωσε μια νέα προοπτική πολιτικής ανάταξης και συμπεριφοράς.
Αδιάφθορος, αλώβητος και συνεπής απέναντι στην κοινωνία, στους φίλους και τις ιδέες του, πορεύτηκε ως οραματικός εμπνευστής και πνευματικός ηγέτης του σύγχρονου ελληνισμού, καταθέτοντας γραπτά και προφορικά τις απελευθερωτικές και γόνιμες προτάσεις του.
Τα συγγράμματα του θα αποτελέσουν για τους σύγχρονους και μελλοντικούς κοινωνιστές πηγές έμπνευσης και δράσης για έναν κόσμο δίκαιο, ειρηνικό και ανθρώπινο. Το πολιτικό ήθος και η καθαρότητα των ιδεών του δεν τον εξώθησαν σε συμβιβασμούς και ανελίξεις.
Παρέμεινε ένας δωρικός κίονας στον πολιτικό Παρθενώνα της χώρας. Η απώλειά του θα πρέπει να αποτελέσει για τον ποντιακό ελληνισμό μια νέα αφετηρία αφύπνισης και συνεργασίας στο πεδίο της πολιτικής της εθνικής και παραγωγικής ολοκλήρωσης της χώρας.
Μιχάλη, νιώθουμε περήφανοι για σένα, που φεύγεις Αγνός, Συνεπής, Μάχιμος, Αλώβητος και Ασυμβίβαστος από έναν κόσμο, που τόσο πεισματικά πάλεψες να αλλάξεις.
Ακολουθώντας τα χνάρια της ευγενικής και νικηφόρας περπατησιάς σου, θα συνεχίσουμε την προσπάθειά σου, μέχρι την τελική δικαίωση…!
Καλή αντάμωση…!
