Έφυγε από τη ζωή ξαφνικά ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, ο κοινωνιολόγος, ιδεολόγος πολιτικός, ο εμπνευστής και ο αγωνιστής για την καθιέρωση της ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, σε ηλικία 73 χρόνων, ο οποίος παρέμεινε σταθερός στις ιδέες του, μη αποδεχόμενος θέσεις στην πολιτική ζωή, εάν αυτές δεν συμβάδιζαν με την ηθική συγκρότησή του.
Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, σύμφωνα με πληροφορίες έφυγε από τη ζωή, προδομένος από την καρδιά του, σήμερα Τετάρτη 27 Μαρτίου 2024, στο σπίτι του στην Αιξωνή Αττικής.
Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, ήταν μέχρι σήμερα ενεργός πολίτης και πολιτικός, και γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη το 1951. Σπούδασε πολιτικές - οικονομικές επιστήμες καθώς και μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης.
Στη διάρκεια της δικτατορίας διωκόμενος διέφυγε παράνομα στην Ιταλία. Συμμετείχε στην επταμελή ομάδα που συνέγραψε την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ της 3ης του Σεπτέμβρη στο Μόναχο της Γερμανίας τον Αύγουστο του 1974.
Ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ από το 1977. Λόγω σοβαρών πολιτικών διαφωνιών αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και ίδρυσε το πολιτικό κόμμα «Δημοκρατική Περιφερειακή Ένωση».
Ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Διεθνούς Ένωσης για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών, διεθνούς μη κυβερνητικής οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αναγνωρισμένης από τον ΟΗΕ.
Το 1994, το Ελληνικό Κοινοβούλιο υιοθέτησε την πρότασή του για την αναγνώριση της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας.
Βλέποντας τον ερχομό των χιλιάδων Ελλήνων Ποντίων από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης στην Ελλάδα, πρότεινε τη δημιουργία μιας πόλης στα παράλια της Θράκης με την ονομασία Ρωμανία. Το 1997, 204 βουλευτές κατέθεσαν πρόταση στο κοινοβούλιο για τη δημιουργία της, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Μάλιστα η χωροταξική μελέτη έγινε από καθηγητές του Πανεπιστημίου της Στουτγάρδης, αλλά το όραμά του δεν το εστερνίστηκε η Κυβέρνηση και έμεινε στα χαρτιά. Πρότεινε στο χώρο αυτό, στα Πετρωτά Ροδόποης, να χτιστεί ο Ιερός Ναός του Αγίου Ευγενίου, προστάτη της Τραπεζούντας και είναι το μόνο που έχτισαν οι Πόντιοι μόνοι τους, δίχως καμία βοήθεια από το κράτος.
Έχει γράψει πολλά βιβλία καταθέτοντας την άποψή του γύρω από κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, όπως επίσης, γύρω απο την ιστορία, τον πολιτισμό, και τον πολιτικό αγώνα του ποντιακού λαού, την αποκέντρωση και την περιφερειακή ανάπτυξη, ενώ ήταν οραματιστής του οικουμενικού ελληνισμού.
Για την πολιτική δράση για τον ποντιακό ελληνισμό και για την διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, ήταν ανεπιθύμητος στην Τουρκία, ενώ του απαγορεύθηκε η είσοδός του στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (ΗΠΑ), όπου πήγαινε να μιλήσει.
