Έφυγε από τη ζωή ο Γεώργιος Ξανθόπουλος.

Η καρδιά του μεγάλου συμπατριώτη μας, του εξαίρετου επιστήμονα, του χημικού με την παγκόσμια φήμη, του «πατριάρχη» των Ελλήνων του μετασοβιετικού χώρου, έπαψε να χτυπά.

Στις 20 Δεκεμβρίου 2021, στην Άλμα-Άτα του Καζαχστάν, νωρίς το πρωί, στο 93ο έτος της ηλικίας του, έφυγε από τη ζωή ο Γεώργιος Ιωάννη Ξανθόπουλος - ακαδημαϊκός, παγκοσμίου φήμης χημικός, επίτιμος πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελλήνων του Καζακστάν, ένας καταπληκτικός άνθρωπος, «Πατριάρχης» των Ελλήνων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, Πρέσβης του Ελληνισμού, ο άνθρωπος που για εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες προσωποποίησε τις έννοιες Τιμή και Αξιοπρέπεια, Ευγένεια, αληθινός σκοπός ζωής, Όντας Έλληνας.

XATNHOPOYLOS.GIORGOS.KAZAKSTAN.ROSIA.GRAFEI.20.12.2021

Ο Γεώργιος Ξανθόπουλος (Georgy Ivanovich Ksandopulo) γεννήθηκε στις 19/08/1929, στο χωριό Σμολένσκαγια, της επικράτειας Κρασνοντάρ και έφυγε στις 20/12/2021 στην Αλμα Ατα του Καζακστάν) – η βιογραφία του εξόριστου Ξανθόπουλου, είναι η βιογραφία των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης, ένα σπουδαίο σχολείο ζωής. Ο πατέρας του Ιωάννης και τα τέσσερα αδέλφια του συνελήφθησαν και εκτελέσθηκαν στη διάρκεια της «Ελληνικής Επιχείρησης της ΝΚΒΔ» το Δεκένβριο του 1937. Η οικογένεια εξορίσθηκε στο Καζαχστάν το 1942. Η ζωή του, είναι η αληθινή ιστορία των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης, των θριάμβων και των τραγωδιών, των επιτευγμάτων και των νικών τους. Η ιστορία του "Πως δέθηκε τ’ ατσάλι".

Προερχόμενος από τη γενιά του 1930 - 1940, η ζωή του με τη σκληρή για τον λαό μας τύχη, αποτελεί μια υπενθύμιση σε όλους μας για το τι πέρασαν, ποια σχολεία ζωής απόφοιτησαν, οι πατέρες και οι παππούδες μας, σε αυτή την εποχή των προκλήσεων και των υπερνικήσεων αλλά και αλληλεγγύης.

Η ολοκληρωμένη βιογραφία του είναι ένα ανοιχτό βιβλίο για όλους μας, ότι οι βασικές προτεραιότητες στη ζωή είναι η γνώση, η θέσπιση υψηλών στόχων για τον εαυτό μας και η συμπεριφορά απέναντι στους άλλους ανθρώπους με αξιοπρέπεια. Ότι κάθε άνθρωπος κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες ζωής πρέπει να είναι πρώτα και κύρια άνθρωπος.

Η ζωή του είναι ο οδικός χάρτης ενός Ανθρώπου και ενός Έλληνα με κεφαλαίο γράμμα, που έζησε τα μακρά επίγεια χρόνια του σε αρμονία με τη συνείδησή του, σπέρνοντας το Καλό και τη Γνώση κοντά του, αφήνοντας πίσω του μια μεγάλη επιστημονική σχολή, εκατοντάδες φοιτητές, ένα επιστημονικό ίδρυμα.

Το ζωηρό μυαλό του σωκρατικού λαού, η σοφία, η παγκόσμια ανθρώπινη γοητεία, η απλότητα - έτσι θα τον θυμούνται εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες του, για τους οποίους ήταν η προσωποποίηση της συνείδησης και της τιμής, της καλοσύνης και της γενναιοδωρίας, ο πατριάρχης μας.

Ο θάνατος του μεγάλου συμπατριώτη μας, του τελευταίου των Ελλήνων «Μοϊκανών», Γ. Ι. Ξανθόπουλου, είναι τεράστια απώλεια για όλους εμάς, για τον Παγκόσμιο Ελληνισμό.

Βιώνουμε συναισθήματα θλίψης και θαυμασμού για αυτό το μοναδικό Πρόσωπο.

Η μνήμη του συμπατριώτη μας θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας, στην ιστορία των Ελλήνων του μετασοβιετικού χώρου, της Ρωσίας, του Καζακστάν, της ιστορίας του ελληνικού έθνους.

Τα συλλυπητήριά μας στην κόρη του Γκαλίνα , σε όλους τους συγγενείς και φίλους του, τους Έλληνες του Καζακστάν, στους συνεργάτες του, στο προσωπικό του Ινστιτούτου Προβλημάτων Καύσης.

Αιώνια η μνήμη. Καλό ταξίδι.

Νίκος Σιδηρόπουλος, Μόσχα