Με συνεχείς δηλώσεις του ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προκαλεί μετά το αποτυχημένο καλοκαιρινό πραξικόπημα εις βάρος, και αμφισβητεί διεθνείς συνθήκες, όπως και αυτήν της Συνθήκης της Λωζάνης, λέγοντας πως «η Τουρκία δεν είναι μόνο η Τουρκία« και τα φυσικά σύνορα της χώρας είναι διαφορετικά από τα «σύνορα της καρδιάς της Τουρκίας», αγγίζοντας τα εθνικιστικά αισθήματα των Τούρκων εντός και εκτός της χώρας του.
Η ομιλία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έγινε σε ειδική τελετή για την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς στο πανεπιστήμιο της γεννέτειράς του, της Ριζούντας, στην έδρα που φέρει το όνομά του «Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν». Και στην ομιλία του φρόντισε να μην αφήσει έξω τη Θεσσαλονίκη, αλλά και τη δυτική Θράκη και την Κύπρο.
Τι ανέφερε ο Ερντογάν σύμφωνα με την ιστοσελίδα της τουρκικής προεδρίας
«Η Τουρκία πάντα αγκάλιαζε όλους τους καταπιεσμένους και τα θύματα και δεν άφησε ποτέ μόνους τους ομοεθνείς της» ανέφερε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και συνέχισε: «Τα φυσικά σύνορα μας είναι διαφορετικά από τα όρια της καρδιάς μας. Θα πρέπει να τα διαχωρίσουμε. Εμείς, βέβαια, εκφράζουμε το σεβασμό μας για τα φυσικά σύνορα, αλλά δε μπορούμε να χαράξουμε σύνορα στην καρδιά μας, ούτε θα το επιτρέψουμε. Κάποιοι μας ρωτούν “γιατί ενδιαφέρεστε για το Ιράκ, γιατί ενδιαφέρεστε για τη Συρία”. Μας ρωτούν “γιατί νοιάζεστε για την Γεωργία, την Ουκρανία, την Κριμαία, το Αζερμπαϊτζάν, το Καραμπάχ, τα Βαλκάνια, τη Βόρειο Αφρική”. Αυτά τα ερωτήματα μπορούν να επεκταθούν. Πάντως, σημειώστε ότι κανείς δεν ρωτά τις χώρες που έρχονται σε εμάς από απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων “τι δουλειά έχετε εκεί”. Κανένα από αυτά τα μέρη για τα οποία μας ρωτούν “τι δουλειά έχετε εκεί” δεν είναι ξένα σε εμάς. Σας ρωτώ για την Ριζούντα, αγαπητοί μου αδελφοί. Πώς είναι δυνατόν να διαχωρίσουμε την Ριζούντα από το Μπατούμι; Πώς μπορούμε να σκεφτούμε την Ανδριανούπολη από τη Θεσσαλονίκη ή το Κάρτζαλι; Πώς μπορείτε εσείς να θεωρήσετε ότι το Γκαζιαντέπ και το Χαλέπι, το Μαρντίν, τη αλ-Χασάκα, ή τη Σύρτη και τη Μοσούλη ότι είναι μέρη που δεν έχουν καμία σχέση το ένα με το άλλο; Βλέπετε κάτι από εμάς σε κάθε χώρα της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής, μεταξύ της επαρχίας Χατάι και του Μαρόκου. Σίγουρα συναντάτε τα ίχνη ενός από τους προγόνους μας σε κάθε βήμα σας (κατά τα εδάφη που εκτείνονται) από τη Θράκη στην Ανατολική Ευρώπη».
Για τη Μοσούλη
Μετά από αναφορά στο ζήτημα της Μοσούλης, ο κ. Ερντογάν συμπλήρωσε: «Μπορείτε να αφήσετε τη Μοσούλη στην τύχη της; Είμαστε παρόντες στην ιστορία της Μοσούλης. Και τί είναι αυτό που κάνουν τώρα; Σχεδιάζουν να αρπάξουν την Μοσούλη από τους πολίτες της Μοσούλης και να την προσφέρουν σε τρίτους. Αλλά εμείς επιμένουμε ότι η Μοσούλη πρέπει να μένουν οι άνθρωποι της Μοσούλης. Και ποιοι μένουν στη Μοσούλη; Κυρίως οι Άραβες αδελφοί και αδελφές μας. Επίσης, οι Τουρκομάνοι και ένας πολύ μικρός αριθμός Κούρδων. Συμβιώνουν στη Μοσούλη. Αλλά στοιχεία του Ισλαμικού Κράτους (DAESH) έχουν παρεισφρήσει στην πόλη και τώρα γίνεται μάχη εναντίον του DAESH. Δυστυχώς, όπως λένε οι συμμαχικές δυνάμεις, η Τουρκία πρέπει να λάβει άδεια από τις κεντρική κυβέρνηση για να συμμετάσχει στον πόλεμο κατά του DAESH. Και ως απάντηση στους επικεφαλής αυτής της συμμαχίας εγώ απαντώ: Συγχωρέστε μας αλλά αυτή τη κεντρική κυβέρνηση ήρθε σε εμένα και μου είπε να στρατοπεδεύσουμε στη Μπασίκα. Μίλησαν και με τον τότε πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου. Και τότε κάναμε τη βάση στη Μπασίκα. Και τι λένε τώρα; Λένε ότι “η Τουρκία πρέπει να φύγει από τη Μπασίκα”. Με όλο το σεβασμό, δεν έχουμε καμία πρόθεση να αποσύρει τα στρατεύματά της από τη Μπασίκα. Θα μείνουμε εκεί μέχρι να επιλυθεί το ζήτημα στη Μοσούλη. Και το ίδιο ισχύει και για το Ταλ Αφάρ. Υπάρχει εκεί πληθυσμός 400.000. Η παρουσία μας εκεί θα συνεχιστεί μέχρι να έρθει η ειρήνη. Όλοι πρέπει να το γνωρίζουν αυτό. Προσπαθούμε να τα κάνουμε όλα μέσω της διπλωματικής οδού.
Κινούμενοι προς αυτή τη κατεύθυνση, σήμερα ο υπουργός Εξωτερικών βρίσκεται σήμερα στη Λωζάνη μαζί με τους ομολόγους του από τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, κλπ. Ελπίζω να υπάρξει συμφωνία».
Για το Χαλέπι
Και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατέληξε: «Η Τουρκία δεν μπορεί να γυρίσει την πλάτη της στο Χαλέπι. Η Τουρκία δεν μπορεί να αγνοήσει τους συγγενείς της στη δυτική Θράκη, την Κύπρο, την Κριμαία και οπουδήποτε αλλού. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τη Λιβύη, την Αίγυπτο, τη Βοσνία και το Αφγανιστάν μόνες τους με τα προβλήματά τους. Διαφορετικά, αισθανόμαστε ντροπή τόσο μπροστά στην ιστορία όσο και στους αδελφούς μας που μένουν εκεί –οι καρδιές τους χτυπούν με τις δικές μας. Έτσι, πάντα λέω ότι αισθανόμαστε δική μας τόσο τη χαρά όσο και την δυστυχία των αδελφών μας που ζουν μέσα στα σύνορα της καρδιάς μας. Αυτοί που αμφισβητούν το ενδιαφέρον μας λόγω της αποικιοκρατικής τους ιστορίας ή λόγω των θρησκευτικών ή εθνικών εμμονών τους θα πρέπει πρώτα να αμφισβητήσουν τον εαυτό τους και όχι να δίνουν σε εμάς συμβουλές»
