Τους λόγους για τους οποίους οι νεολαίοι από όλο τον κόσμο βρέθηκαν στη Θεσσαλονίκη για να πάρουν μέρος στην 2η παγκόσμιας συνδιάσκεψη ποντιακής νεολαίας, ανέφερε στο χαιρετισμό του κατά τη διάρκεια της έναρξης των εργασιών το Σάββατο 3 Οκτωβρίου στο συνεδριακό κέντρο «Ι. Βελλίδης», ο συντονιστής νεολαίας της οργανωτικής επιτροπής Άλκης Αναστασιάδης.

Σε όλα τα θέματα που αφορούν τον ποντιακό, αλλά και τον ελληνισμό γενικότερα, αναφέρθηκε ο Ιβάν Σαββίδης κατά τη διάρκεια της ομιλίας του το βράδυ της Παρασκευής 2 Οκτωβρίου 2015, ο μεγάλος χορηγός της 2ης παγκόσμιας συνδιάσκεψης ποντιακής νεολαίας που πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη μέχρι την Κυριακή το απόγευμα, με τη συμμετοχή 500 νέων από όλες τις χώρες του κόσμου.

Στην ομιλία του ο Ιβάν Σαββίδης ανέφερε.

Η ομιλία του Ιβάν Σαββίδη

Αγαπητοί προσκεκλημένοι, σύνεδροι, κυρίες και κύριοι

Αποτελεί μεγάλη τιμή για μένα να σας απευθύνω αυτόν τον χαιρετισμό εκ μέρους της ποντιακής διασποράς της Ρωσίας, αλλά και εκ μέρους των ομοσπονδιών των ποντιακών σωματείων  των χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, ευρισκόμενος εδώ, στη Θεσσαλονίκη, την ανεπίσημη πρωτεύουσα του ποντιακού ελληνισμού.

Ετοιμάζοντας την ομιλία μου αναρωτήθηκα, τι ύφος θα πρέπει να έχει η επικείμενη συζήτηση; Και η απάντηση ήταν προφανής – το κυρίως θέμα δεν μπορεί να είναι άλλο, παρά οι σύγχρονες πολιτισμικές προκλήσεις και η αντίδρασή μας απέναντι σε αυτές, δεδομένου ότι αυτά ήταν τα βασικά θέματα στη “σύνοδο ιωβηλαίο” της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

Λίγο διάστημα πριν την έναρξη της συνδιάσκεψης, στο μήνυμά μου προς τους συνέδρους, τους πρότεινα να αναρωτηθούν για την τρέχουσα ιστορική συγκυρία, κατά την οποία εμείς θα συζητήσουμε το παρόν και το μέλλον του ποντιακού ελληνισμού. Καθώς σήμερα, όχι μόνον η Ελλάδα και η Ευρώπη, αλλά και ο κόσμος ολόκληρος διανύουν μια από τις κρισιμότερες περιόδους στην ιστορία τους. Έξωθεν δυνάμεις καλλιεργούν μια άβολη κατάσταση για ολόκληρο το χριστιανικό κόσμο. Οι αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού, που χτίστηκαν επί αιώνες ολόκληρους βρίσκονται υπό απειλή. Η ήπειρος υποφέρει από πολεμικές συγκρούσεις, οικονομικές κρίσεις, δημογραφικά προβλήματα. περισσότερο από ποτέ είμαστε αντιμέτωποι με το πρόβλημα της τρομοκρατικής απειλής.

Κατά την άποψή μου, ο πλέον αδύναμος και επισφαλής σε όλη αυτήν την κατάσταση είναι ο ορθόδοξος χώρος. Η δε θέση της Ελλάδας επιδεινώνεται περαιτέρω λόγω της μακροχρόνιας και βαθιάς οικονομικής και πολιτικής κρίσης, όπου μάλιστα είναι πλέον δύσκολο να διακρίνουμε ποιά από τα παραπάνω προβλήματα εμφανίστηκαν πρώτα.

Συνεχίζουμε ωστόσο να επαναλαμβάνουμε τα λάθη μας, λάθη που έχουν ξαναγίνει στο παρελθόν. Πιστεύετε πραγματικά πως είναι φυσιολογικό μια χώρα να βρίσκεται σε προεκλογικό αναβρασμό τρεις φορές μέσα στον ίδιο χρόνο; Στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση η αποχή έφτασε στο 45%, δηλαδή οι άνθρωποι αυτοί επέλεξαν να μην αναλάβουν την ευθύνη κάποιας απόφασης. Διαπιστώνουμε λοιπόν την εμφανή έλλειψη εμπιστοσύνης προς την εξουσία, οι πολίτες έχουν πλέον πάψει να πιστεύουν πως κάποιος μπορεί να αλλάξει κάτι στη ζωή τους προς το καλύτερο. Η κατάσταση αυτή είναι το πρόσφορο έδαφος που μπορούν να εκμεταλλευτούν και να αξιοποιήσουν προς δικό τους όφελος δυνάμεις ξένες προς τον ελληνισμό.

Γι’ αυτό και σήμερα έχει φτάσει η στιγμή της αλήθειας, όταν πάνω απ’ όλα και απ’ όλους, βρίσκονται η ενότητα και η ομόνοια – έχουμε την υποχρέωση να είμαστε ισχυροί, για να μπορέσουμε να αποκρούσουμε τις προκλήσεις που υψώνει ο σύγχρονος πολιτισμός μπροστά μας. Διαφορετικά, δεν θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε τον εαυτό μας ως έθνος ξεχωριστό. Πάντοτε επαναλαμβάνω, πως εμείς οι Πόντιοι, είμαστε υποχρεωμένοι να αναλάβουμε την ευθύνη ΚΑΙ για τη μοίρα της Ελλάδας και του ελληνικού λαού.

PONTIAKI.NEOLAIA.2o.THESSALONIKI. MG 7795

Και μόνο το γεγονός ότι σήμερα, εδώ στη Θεσσαλονίκη έχουν μαζευτεί εκατοντάδες εκπρόσωποι της ποντιακής νεολαίας από όλες τις γωνιές του κόσμου αποδεικνύει ατράνταχτα, πως ο ποντιακός ελληνισμός δεν αρκείται μόνο στο παρελθόν του. Έχει παρόν και οφείλει να έχει και μέλλον.

Είμαι πεπεισμένος πως η πρωτεύουσα αποστολή της Συνδιάσκεψης που ξεκινά, είναι να δοθεί το έναυσμα και οι κατευθυντήριες γραμμές για την ένωση της ελληνικής νεολαίας σε όλο τον κόσμο, να γίνει το σημείο εκκίνησης για το σχηματισμό ενός αδιαίρετου παγκόσμιου εθνικού χώρου για την πολυπληθή ελληνική διασπορά. Για αυτόν το λόγο, οι αποφάσεις που θα ληφθούν στη Συνδιάσκεψη, θα πρέπει όχι μόνο να αποτελέσουν τη βάση για τη μετέπειτα ανάπτυξη του ποντιακού ελληνισμού, αλλά να φέρουν ταυτόχρονα και έναν πανελλήνιο χαρακτήρα.

Η οικονομική κατάρρευση, η πολιτική αστάθεια, η ανεργία, η απουσία μελλοντικών προοπτικών – για ακόμη μια φορά η μοίρα μας δοκιμάζει. Καθημερινά το μεταναστευτικό ρεύμα αυξάνεται, η δραστήρια και ταλαντούχα νεολαία εγκαταλείπει την Ελλάδα, αφήνοντας κενό και χώρο δράσης για ανθρώπους με αλλοτριωμένη νοοτροπία και ψευδοπατριώτες που λειτουργούν με πολιτική σκοπιμότητα. Η χώρα σταδιακά χάνει μια ολόκληρη γενιά, η παγκοσμιοποίηση αφομοιώνει τους μετανάστες στις χώρες υποδοχής. Γίνεται οξύτερο το θέμα της εθνικής ταυτοποίησης των νέων Ελλήνων. Τα προβλήματα αυτά είναι εξίσου χαρακτηριστικά για τη νεολαία της ελληνικής διασποράς. Όλο και περισσότεροι συμπατριώτες μας δεν γνωρίζουν τη μητρική τους γλώσσα, έχουν χαλαρώσει οι δεσμοί με την ιστορική πατρίδα τους, την ορθόδοξη εκκλησία, γινόμαστε μάρτυρες μιας μη αναστρέψιμης μεταβολής στον εθνικό αυτοπροσδιορισμό της νέας γενιάς, η οποία τείνει να αποκτήσει μια «υβριδική», θα έλεγα, νοοτροπία.

Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται από δύο παράγοντες. Από τη μια, η απουσία μιας στρατηγικής για την προσέλκυση της νεολαίας της διασποράς σε μια ενιαία πολιτική που θα εκπορεύεται από το ελληνικό κράτος. Από την άλλη, η κατάτμηση των Ελλήνων του εξωτερικού, όπου η κάθε χωριστή διασπορά εστιάζει σε πρόσκαιρα προβλήματα που άπτονται άμεσα σε αυτήν.

Σήμερα, που η Ελλάδα βρίσκεται σε μια βαθιά και επώδυνη οικονομική κρίση, δεν μπορούμε να περιμένουμε η λύση να έρθει από το ελληνικό κράτος. Επομένως θα πρέπει να υπολογίζουμε και να στηριχτούμε σε δικές μας δυνάμεις, λαμβάνοντας την ηθική υποστήριξη και κατανόηση από την πλευρά της ιστορικής μας πατρίδας.

Πολλές φορές έχουμε επισημάνει, πως εκτός των ορίων του ελληνικού κράτους, ζει και αναπνέει μια άλλη Ελλάδα. Παραπάνω από επτά εκατομμύρια άνθρωποι! Και ο αριθμός αυτός συνεχίζει να μεγαλώνει λόγω του μεταναστευτικού ρεύματος. Ανάμεσα στους Ελληνες του εξωτερικού υπάρχει πλήθος δυνατών, φιλόδοξων ανθρώπων με οικονομική επιφάνεια. Δεν είναι πολλοί οι λαοί που έχουν τέτοιο πλεονέκτημα και δυνατότητα για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων στην παγκόσμια σκηνή. Πιστεύω πως ειδικά στις χώρες με ισχυρή ελληνική διασπορά όπως είναι οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Γερμανία, η Ρωσία και η Αυστραλία, πρέπει να δημιουργηθούν κέντρα προώθησης εθνικών συμφερόντων, τα λεγόμενα λόμπι, η αποτελεσματικότητα των οποίων δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Ακόμα και η αυτή καθεαυτή ανεξαρτησία της Ελλάδας, όπως όλοι γνωρίζουμε, επετεύχθη όχι μόνο χάρη στον εσωτερικό απελευθερωτικό αγώνα, αλλά και χάρη στο τεράστιο έργο που επιτέλεσαν οι απανταχού φίλοι της Ελλάδας.

Σήμερα, για να επιτύχουμε να διατηρήσουμε την κρατική υπόσταση της Ελλάδας, απαραίτητη είναι η «συνέργεια δυνατοτήτων» ολόκληρου του ελληνικού έθνους. Συνεχίζω να επαναλαμβάνω αυτήν τη σκέψη με την ελπίδα να εισακουστεί όχι μόνο από την ελληνική κυβέρνηση, αλλά και από τα μέλη της διασποράς, τους ηγέτες του ποντιακού ελληνισμού, τους επικεφαλής των Ομοσπονδιών, της νεολαίας. Μήπως για το γεγονός ότι δεν έχουμε εισακουστεί, τελικά φέρουμε εμείς οι ίδιοι την ευθύνη;

Ίσως οι σκεπτικιστές επισημάνουν, πως ο λόγος μου αυτός ίσως ταίριαζε καλύτερα να ακουστεί από τα μέλη του κυβερνητικού επιτελείου. Αλλά ας αφήσουμε τους πολιτικούς εκεί που είναι. Σήμερα, εγώ θέλω να μιλήσω στις καρδιές σας.

Όσοι είστε εδώ σήμερα σε αυτήν την αίθουσα, καθώς μεγαλώνετε, προφανώς αναρωτιέστε για το νόημα της ζωής. Για κάποιους αυτό μπορεί να είναι η καλή μόρφωση, μια δουλειά με κύρος, η επιτυχία, η οικονομική άνεση... και αυτό είναι υπέροχο! Αλλά δυστυχώς, ή μάλλον, ευτυχώς, όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν το μοναδικό λόγο ύπαρξης του ανθρώπου. Σας εκκαλώ, μην είστε εσωστρεφείς, απαθείς και εγωιστές. Ρωτήστε τους μεγαλύτερους. Πολλοί από αυτούς, έχοντας γίνει επιτυχημένοι στην ενασχόληση τους, θα σας πουν, πως τελικά το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης καταλήγει στο να υπηρετείς το λαό σου. Εμείς οι Πόντιοι το έχουμε πολύ έντονο αυτό το συναίσθημα, είμαστε περήφανοι για το υψηλό εθνικό φρόνημά μας, την ιστορία μας, την κουλτούρα μας.

Η αποστολή σας δεν είναι μόνο να διατηρήσετε την ποντιακή εθνική ταυτότητα, αλλά και να προσθέσετε νέες σύγχρονες μεθόδους και φόρμες για τη περαιτέρω προώθηση των πολιτισμικών μας αξιών, την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, την επικοινωνία των εθίμων και των παραδόσεων του λαού μας. Αναλάβετε πρωτοβουλία, συμμετέχετε στις διαδικασίες αυτές, αναπτύξτε διεθνή προγράμματα και έργα. Ιερή υποχρέωση δική μας είναι να στηρίξουμε τις προοδευτικές πρωτοβουλίες της νεολαίας. Γιατί η νεολαία, εσείς, θα πρέπει να διορθώσετε τα προβλήματα του παρελθόντος, να πραγματοποιήσετε εκείνο το άλμα στις σχέσεις της διασποράς με το ελληνικό κράτος, να αποδείξετε με έργα πόσο απαραίτητοι και χρήσιμοι είστε για την ιστορική πατρίδα σας, να επιτύχετε επιτέλους να γίνει ο ποντιακός ελληνισμός μια αναπόσπαστη συνιστώσα της επίσημης ελληνικής κρατικής πολιτικής. Η δουλειά που πρέπει να γίνει ως προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να είναι συστηματική, διαχειρίσιμη, με σαφείς, κατανοητούς και επιτεύξιμους στόχους.

Συχνά στη Ρωσία, ερχόμενοι αντιμέτωποι με μια υπολογίσιμη πρόκληση, ακούγεται το σύνθημα «Αν όχι εμείς, τότε ποιός;». Το ίδιο ακριβώς ερώτημα θέλω να θέσω και σε εσάς. Ποιός, αν όχι οι Πόντιοι, έχοντας κατανοήσει πλήρως την ιστορική αποστολή τους, θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη και την πρωτοβουλία για την ίδρυση ενός πυρήνα, ενός κέντρου που θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στη μετέπειτα παγκόσμια ομογενοποίηση του ελληνικού λαού;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως μένουμε σε χώρες με διαφορετικές  κοινωνικό-πολιτικές και οικονομικές συνθήκες, είναι εξαιρετικά πιθανό να έχουμε διαφορετική οπτική και αντίληψη των πραγμάτων. Γι’ αυτό και ακούραστα συνεχίζω να λέω, πως η ομογενοποίηση του ελληνικού λαού δεν είναι εφικτή χωρίς την ύπαρξη μιας ιδέας εθνικής ενοποίησης, μιας πολύπλοκης και πολυδιάστατης έννοιας, στη βάση της οποίας βρίσκεται η πανανθρώπινη αποστολή του έθνους μας.

Παρακάτω θα επιθυμούσα να απαριθμήσω τις βασικές κατευθύνσεις, οι οποίες κατά τη γνώμη μου θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση της ποντιακής εθνικής ιδέας:

Στην ομιλία μου ήδη επισήμανα πως μια από τις βασικές απειλές του σύγχρονου πολιτισμού είναι η εσκεμμένη αποδόμηση του συστήματος των κλασικών ορθόδοξων αξιών. Νομίζω πως σήμερα, όπως και πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, ο Θεός επαναθέτει στους Έλληνες μια ιστορική αποστολή – να γίνουν οι φορείς της ιδεολογίας και της έμπνευσης για το κίνημα υπέρ της προστασίας της ορθοδοξίας, αλλά και για τη θεμελίωση, μαζί με τους ομόδοξους λαούς, ενός ευρύτερου, παγκόσμιου ορθόδοξου χώρου.

Οι Πόντιοι είναι εκείνοι που θα πρέπει να σταθούν στην εμπροσθοφυλακή της διατήρησης της βυζαντινής κληρονομιάς, των παλαιοχριστιανικών μνημείων. Ένα παράδειγμα της ιδέας αυτής, η οποία έδειξε την ενωτική δύναμή της, στάθηκε η ιστορική απόφαση του 2010 για την τέλεση της λειτουργίας στο μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά. Εδώ και έξι χρόνια, οι Πόντιοι από όλο τον κόσμο συγκεντρώνονται εκεί ώστε να προσευχηθούν και να τιμήσουν τη μνήμη των προγόνων τους. Και δεν σταματάμε σε αυτό. Έχει ξεκινήσει μια τεράστια προσπάθεια, ώστε η Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης που σήμερα λειτουργεί ως τζαμί, να περάσει στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης.

Το έργο μας θα πρέπει να είναι πολυδιάστατο. Το ιερό χρέος μας απέναντι στους προγόνους μας είναι η διατήρηση της ιστορικής μνήμης. Θεωρώ πως πρέπει να υπάρξει μια σοβαρή επιστημονική προσέγγιση για το φαινόμενο του ποντιακού ελληνισμού, την ανάλυση της ιστορικής κληρονομιάς, την έρευνα για τα τραγικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στη Μικρά Ασία στις αρχές του περασμένου αιώνα. Δεν πρέπει να περιοριστούμε μονάχα στη διοργάνωση συνεδρίων με αυτό το θέμα, αλλά να καταφέρουμε να δώσουμε στο επιστημονικό έργο έναν συστηματικό χαρακτήρα. Σε αυτήν την κατεύθυνση λοιπόν βλέπω έναν σαφή και καθορισμένο στόχο, να πετύχουμε την ενσωμάτωση στη γενική παιδεία της Ελλάδας το χώρο που αρμόζει στο ρόλο που διαδραμάτισε ο ποντιακός ελληνισμός στη δημιουργία του σύγχρονου, ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.

Αν ρωτήσετε τους ιστορικούς, θα σας πουν, πως η ενότητα ενός έθνους επιτυγχάνεται στο μέγιστο βαθμό όταν υπάρχει μια εξωτερική απειλή. Δεν θεωρώ πως ως απειλή μπορεί να εκληφθεί αποκλειστικά κάποια πολεμική ενέργεια. Περισσότερο για μένα είναι μια ευρύτερη απειλή της απώλειας της ανεξαρτησίας ενός κράτους. Αν το δεχόμαστε αυτό, κατανοούμε πως η ώρα αυτή έχει σημάνει. Η Ελλάδα σήμερα κινδυνεύει να απολέσει την ανεξαρτησία της, αν δεν την έχει χάσει κιόλας. Η κατανόηση αυτής της πραγματικότητας, πρέπει να αποτελέσει τη συνιστώσα, στη βάση της οποίας θα επιτευχθεί η ομόνοια του ελληνικού έθνους, συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής διασποράς. Ακριβώς όπως πριν από 200 χρόνια, όταν η ιδέα της ανεξαρτησίας σφυρηλάτησε τους απανταχού Έλληνες.

Βέβαια δεν θα πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες πως μπορούμε να πετύχουμε μια καθολική και πλήρη ομόνοια, άλλωστε σε αυτήν την περίπτωση ο κόσμος θα ήταν ιδανικός, δίχως συγκρούσεις, εμφύλιους πολέμους και επαναστάσεις. Και δεν είναι μυστικό πως η διάσπαση, οι αβάσιμες φιλοδοξίες, οι αλληλοκατηγορίες και οι παρεξηγήσεις είναι μάλλον το κυριότερο πρόβλημα του σύγχρονου ποντιακού κινήματος. Παράδειγμα τούτων αποτελεί η εμφατική απόφαση της ΠΟΕ τις παραμονές της συνδιάσκεψης αυτής. Δεν θα ήθελα να εμβαθύνω σε λεπτομέρειες, αλλά γίνεται φανερό πως κάποιοι επωφελούνται από το διχασμό του ποντιακού ελληνισμού και θέλουν ο τελευταίος να ζει με τη λογική του «διαίρει και βασίλευε». Πιστέψτε με, δεν έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου, ούτε και το δικαίωμα να ασχολούμαστε με «τοπικούς πολέμους» και λοιπές σκοπιμότητες...

Και ίσως έφτασε εκείνη η στιγμή που θα πρέπει να απευθύνουμε την έκκληση για ενότητα σε εκείνη τη μερίδα του ποντιακού ελληνισμού, η οποία είναι συγκαταβατική ως προς την ιδέα της ομογενοποίησης και της ενότητας. Γιατί κανένας από τους στόχους, όπως το έργο της διάδοσης των ορθόδοξων αξιών, της διατήρησης των παραδόσεων, της γλώσσας, της πολιτισμικής κληρονομιάς του ελληνικού λαού, δεν είναι εφικτοί χωρίς τη στενή συνεργασία μεταξύ των ποντιακών ομοσπονδιών των διαφόρων χωρών. Γι’ αυτό το λόγο είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να ενώσουμε τα ενδιαφέροντά μας, να βρούμε τις δυνάμεις και τη δυνατότητα για τη συλλογική επίλυση των προβλημάτων που ανακύπτουν

Τα τραγικά για το λαό μας γεγονότα των αρχών του 20ου αιώνα σημάδεψαν τη νοοτροπία και την αντίληψη των Ποντίων. Δυστυχώς, οι αμφιλεγόμενες ερμηνείες των ιστορικών γεγονότων της Μικρασιατικής καταστροφής προκαλούν διάφορες πολιτικές «κερδοσκοπίες» και επιτρέπουν σε συγκεκριμένες ομάδες συμφερόντων να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη. Χρέος μας απέναντι στους προγόνους μας, είναι να βάλουμε τελεία σ’ αυτό το θέμα. Από το πάνελ αυτό θέλω υπεύθυνα να δηλώσω ότι το Φιλανθρωπικό μας ίδρυμα πήρε απόφαση να δημιουργήσει στη Θεσσαλονίκη ένα Κέντρο Ποντιακών Μελετών, το οποίο θα ασχοληθεί με την έρευνα αυτού του εξαιρετικά δύσκολου θέματος. Και θεωρώ σκόπιμο να προσλάβουμε στη λειτουργία του κέντρου και Τούρκους ιστορικούς. Είμαι πεπεισμένος ότι σε μια αντικειμενική έρευνα και μελέτη του γεγονότος θα πρέπει να ενδιαφέρονται και οι δύο πλευρές - τόσο η Ελλάδα, όσο και η Τουρκία. Μαζί, πρέπει να κάνουμε ό, τι είναι δυνατόν για να μάθει και να θυμάται όλος ο κόσμος γι' αυτά τα τρομερά γεγονότα που έλαβαν χώρα στις αρχές του εικοστού αιώνα. Πρέπει να γίνει αυτό για να αποφευχθούν νέα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Η ιστορία του ποντιακού λαού είναι τραγική. Το πένθος έγινε μέρος της κουλτούρας μας και ο χρόνος αφήνει αναλλοίωτη την ιστορική μνήμη των Ποντίων. Παρ’ όλα αυτά, μιλώντας στους συνέδρους πριν τη Συνδιάσκεψη, επισήμανα πως η απαισιοδοξία δεν έχει θέση σε αυτές τις αίθουσες. Πρέπει να προχωρήσουμε και να συνεχίσουμε τη ζωή μας. Πρέπει επιτέλους να «βρούμε τη υγειά μας». Πιστεύω ακράδαντα πως το μέλλον ανήκει στους νέους πόντιους που έχουν δραστήρια αντίληψη και τρόπο ζωής. Πιστεύω πως έχει φτάσει η ώρα να αναλογιστούμε τη δυνατότητα δημιουργίας ειδικών υποτροφιών που θα στηρίξουν και θα βοηθήσουν τους νέους και νέες ταλαντούχους πόντιους, ώστε να βρουν το δρόμο τους στο χώρο των επιστημών, του πολιτισμού, των τεχνών, του αθλητισμού, των μέσων επικοινωνίας και, με αυτόν τον τρόπο, να διαδώσουν το μήνυμα του ποντιακού ελληνισμού σε όλο τον κόσμο. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στους νέους πολιτικούς ποντιακής καταγωγής. Τολμήστε, ρισκάρετε, κάντε λάθη και αναζητήστε νέες λύσεις, αλλά μην είστε απαθείς και αδιάφοροι απέναντι από το λαό σας, την ιστορία σας, την κουλτούρα σας. Κουβαλήστε την ποντιακή φλόγα στην ψυχή σας σε όλη σας τη ζωή και χωρίς υπολείμματα μεταδώστε τη φλόγα αυτήν στα παιδιά σας. Και να θυμάστε: για την ανεξαρτησία της Ελλάδας, ο λαός μας πλήρωσε με αίμα, με ζωές και πολύχρονους διωγμούς. Και σήμερα λοιπόν, σε αυτήν την κρίσιμη για τη χώρα καμπή, είμαστε υποχρεωμένοι να τείνουμε μια χείρα βοηθείας στην ιστορική μας πατρίδα.

Και αν πριν είχα κάποιες αμφιβολίες σχετικά με τα περαιτέρω βήματα για την ανάπτυξη του ποντιακού κινήματος, σήμερα είμαι απολύτως βέβαιος ότι η ολοκλήρωση της Συνδιάσκεψης Νεολαίας πρέπει να γίνει αφετηρία της ενεργού προετοιμασίας της παγκόσμιας ποντιακής διάσκεψης, που πρέπει να διεξαχθεί στο πρώτο μισό του 2016, με σκοπό την ίδρυση μιας νέας δομής, μιας ισχυρής διεθνούς οργάνωσης η οποία θα υπηρετεί και θα υπερασπίζεται τα συμφέροντα του ποντιακού ελληνισμού. Θεωρώ πως σήμερα, όντας παρόντες στην παγκόσμια συνδιάσκεψη της νεολαίας, έχουμε βάλει τον πρώτο λίθο στα θεμέλια της μελλοντικής «κοινής οικοδομής».

Στη συνέχεια ο κ. Σαββίδης απηύθυνε σε όλους τους Συνέδρους πρόσκληση για τον αγώνα ΠΑΟΚ-Ολυμπιακού, το βράδυ της Κυριακής στην Τούμπα.

Με πανηγυρικό τρόπο έγινε η έναρξη της 2ης παγκόσμιας συνδιάσκεψης ποντιακής νεολαίας το βράδυ της Παρασκευής 2 Οκτωβρίου 2015 στο συνεδριακό κέντρο «Ι. Βελλίδης» στη Θεσσαλονίκη, με την παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος κήρυξε την έναρξη.

Ο υφυπουργός Εξωτερικών, Ιωάννης Αμανατίδης, ως εκπρόσωπος της Κυβέρνησης, υποδέχθηκε, το βράδυ της Πέμπτης 1 Οκτωβρίου 2015 με τη δέουσα επισημότητα, την Α.Θ.Π. τον Οικουμενικό Πατριάρχη, κ.κ. Βαρθολομαίο στο αεροδρόμιο «Μακεδονία», στο πλαίσιο της τετραήμερης επίσκεψης που πραγματοποιεί ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας στη Θεσσαλονίκη και άλλες περιοχές της Μακεδονίας, παρουσία της υφυπουργού Εσωτερικών, με αρμοδιότητητα τη Μακεδονία - Θράκη, Μαρίας Κόλλια - Τσαρουχά και εκπροσώπων των εκκλησιαστικών και τοπικών αρχών.

Του Γιάννη Αποστολίδη,

προέδρου της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης

Θεσσαλονίκη 30.09.2015

 

Δημοσίευσα στο διαδίκτυο άρθρο μου με τον τίτλο ΜΕΣΟΤΟΙΧΟΝ ΕΧΘΡΑΣ, αναφερόμενο στην άφρονα συμπεριφορά της οικογενειοκρατίας στην Παναγία Σουμελά, που αντί, όπως εξυμνείται σε ένα Θεοτόκιο, να είναι ειρηνοποιός («Αύτη το μεσότοιχον της έχθρας καθελούσα, ειρήνην αντιεισήξε»), οι άφρονες την κατέστησαν την ίδια «μεσότοιχον έχθρας», αιτία διχασμού στον οργανωμένο ποντιακό χώρο.

Εκεί, στο άρθρο, αναφέρομαι και στην αποχώρηση της νεολαίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, Π.Ο.Ε., από την Οργανωτική Επιτροπή της Παγκόσμιας Συνδιάσκεψης Ποντιακής Νεολαίας, την οποία επιδοκίμασε ομόφωνα το Διοικητικό Συμβούλιο της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης.

Έλεγα λοιπόν στο άρθρο ότι ορθά η νεολαία αποχώρησε, μετά την άρνηση του σεβασμιότατου Mητροπολίτη Δράμας κ. Παύλου, ομιλητού στη Συνδιάσκεψη, να ζητήσει, έστω και χαμηλόφωνα, έστω και ψιθυριστά, έστω μασημένο. ένα συγγνώμη για τις βρισιές του κατά της ΠΟΕ. Και έλεγα ότι δεν μεταφέρω εδώ, σ’ εκείνο το άρθρο μου, τις βρισιές του, σεβόμενος το σχήμα του.

Υπήρξαν όμως ενστάσεις από πολλούς, οι οποίοι είπαν ότι έπρεπε να παρατεθούν αυτές οι βρισιές, για να εκτιμηθεί από όλους αν πράγματι ήταν τόσο βαριές ώστε να δικαιολογούν την επιμονή της νεολαίας της ΠΟΕ να ζητήσει ο κ. Παύλος συγγνώμη, και στη συνέχεια, μετά την άρνησή του, στην αποχώρηση από την Οργανωτική της Συνδιάσκεψης.

Το ξανασκέφτηκα λοιπόν και λέω ότι μάλλον έχουν δίκιο οι ενιστάμενοι. Πράγματι, στα δημόσια φόρα πρέπει όλα να βγαίνουν στη φόρα και ας εκτιμήσει ο κόσμος τα πρόσωπα και τα πράγματα. Πολύ περισσότερο που ο κ. Παύλος έβρισε δημοσία, από τον άμβωνα της Παναγίας Σουμελά, και μάλιστα σε μια θεία λειτουργία που μετέδιδε η εκκλησιαστική τηλεόραση.

Γι’ αυτό δημοσιεύω αυτούσια την ΕΞΩΔΙΚΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ που έστειλε τότε η Π.Ο.Ε. στον σεβασμιότατο κ. Παύλο. Συντάκτης αυτής της εξωδίκου είναι ο τότε Γενικός Γραμματέας κ. Κώστας Γαβρίδης, γνωστός για την μετριοπάθεια και την σύνεσή του. Ο κ Παύλος απαξίωσε ν’ απαντήσει στη εξώδικο.

 

ΕΝΩΠΙΟΝ ΠΑΝΤΟΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΗΣ

ΕΞΩΔΙΚΟΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Του σωματείου με την επωνυμία «Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος» (Π.Ο.Ε.), που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη επί της Λεωφόρου Νίκης αρ. 1 και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Πρόεδρο του Δ. Σ. Γεώργιο Παρχαρίδη

ΠΡΟΣ

Τον σεβασμιώτατο Επίσκοπο Δράμας Κύριο Παύλο, κάτοικο Δράμας

Θεσσαλονίκη 20.10.2009

 

Σεβασμιώτατε, από το έτος 2004 η Ομοσπονδία μας, ανταποκρινόμενη σε επίμονη απαίτηση της πλειονότητας των Ποντιακών σωματείων και της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ποντιακού Ελληνισμού, ανέλαβε και προώθησε θεσμικές πρωτοβουλίες για την αλλαγή του διοικητικού και νομικού καθεστώτος που διέπει το θρησκευτικό και εθνικοπατριωτικό σύμβολο του οικουμενικού ποντιακού ελληνισμού Ιερό Ίδρυμα Παναγία Σουμελά.

Αποτέλεσμα αυτών των πρωτοβουλιών μας υπήρξαν οι σχετικές γνωμοδοτήσεις των νομικών συμβούλων της Εκκλησίας της Ελλάδος, του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, της μικτής διακομματικής Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής και πρόσφατα της Ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Γνωρίζετε από άμεση αντίληψη, ότι από τον κατά το έτος 1963 θάνατο του οραματιστή και ιδρυτή Φίλωνα Κτενίδη επιβλήθηκε και παγιώθηκε στο Ιερό Ίδρυμα ένα κλειστό οικογενειοκρατικό προσωποπαγές καθεστώς διοίκησης, με συνέπεια ο Πρόεδρός του επί σαράντα έξι συναπτά έτη να προέρχεται από μία οικογένεια, συνεπικουρούμενη από ένα στενό κύκλο εναλλασσόμενων στη Διοίκηση προσώπων, μελών κατά το πλείστον του φερώνυμου σωματείου «Παναγία Σουμελά».

Γνωρίζετε επίσης, ότι η επί μακρά σειρά ετών συνεχής άσκηση της διοίκησης του Ιδρύματος από τον ίδιο στενό κύκλο προσώπων, εξέθρεψε ιδιοκτησιακές και αυταρχικές αντιλήψεις, εκδηλούμενες συχνά με δημόσιες προκλητικές και επιθετικές ανακοινώσεις κατά των διαφωνούντων δηλαδή της συντριπτικής πλειοψηφίας του ποντιακού ελληνισμού. Στις ανακοινώσεις τους αυτές αυτοαποκαλούνται «Δημιουργοί και Ιδιοκτήτες των πάντων υπό την φυσική και πνευματική έννοια», «Ιδρυτές», «Βηματοδότες», «Ψυχή του Ιερού Ιδρύματος» και «Εγγυητές», «Φρουροί» και «Κάτοχοι» της Ιερής Εικόνας της Παναγίας Σουμελά. Τους αποτολμώντες να εκφέρουν κρίση και να διαφωνούν με τις ενέργειές τους χαρακτηρίζουν «Εχθρούς» του Ιερού Ιδρύματος, που αποβλέπουν «σε παγκάρια και ικανοποίηση προσωπικών φιλοδοξιών».

Η επικρατούσα επί δεκαετίες διοικητική κατάσταση και η συμπεριφορά αυτή των διοικούντων προκαλεί βάναυσα το θρησκευτικό συναίσθημα αλλά και το πατριωτικό φρόνημα και τη δημοκρατική ευαισθησία του ποντιακού ελληνισμού, στην ηθική και υλική συμπαράσταση του οποίου οφείλεται κυρίως η δημιουργία του Ιερού Ιδρύματος. Είναι γνωστό ότι η καθολική, λαϊκή συμμετοχή των Ποντίων στα θέματα της Εκκλησίας και της κοινοτικής παιδείας αποτελεί στέρεο θεμέλιο και κύριο συστατικό της παράδοσής μας.

Απαντώντας σε αβάσιμους και συκοφαντικούς σε βάρος μας ισχυρισμούς δηλώσαμε και διακηρύξαμε πολλές φορές δημόσια, ότι αναγνωρίζουμε το έργο και τιμούμε τη μνήμη των ιδρυτών. Ότι οι θεσμικές πρωτοβουλίες μας για αλλαγή του ισχύοντος ιδρυτικού βασιλικού διατάγματος δεν στρέφονται κατά του Ιερού Ιδρύματος και βεβαίως δεν υποκρύπτουν προσωπικές φιλοδοξίες. Αποβλέπουν μόνο στον εκδημοκρατισμό της Διοίκησης, την αποκατάσταση της νομιμότητας στο Ιερό Ίδρυμα, την ενίσχυση και ενδυνάμωση της ενότητας του Ποντιακού Ελληνισμού και την ισχυροποίηση των παραδοσιακών, πνευματικών και λατρευτικών δεσμών των Ποντίων με την Παναγία Σουμελά.

Στις 15 Αυγούστου τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου μας και εκπρόσωποι των σωματείων - μελών μας, τηρώντας τους σχετικούς νόμους αλλά και τους κανόνες δεοντολογίας και λαμβάνοντας όλα τα απαιτούμενα μέτρα, ώστε να μην διαταραχθεί έστω και κατ’ ελάχιστο η ιερότητα της ημέρας και του χώρου, πραγματοποιήσαμε οργανωμένη παρουσία μας στο χώρο του Ιερού Ιδρύματος με τα λάβαρα των σωματείων - μελών μας, με ενημερωτικό φυλλάδιο για το κοινό και με ενδεικτικό του λόγου της παρουσίας μας πανό, για να εκφράσουμε ειρηνικά την αντίθεση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ποντιακού Ελληνισμού με το υφιστάμενο νομικό και διοικητικό καθεστώς του Ιδρύματος.

Μας απαγορεύτηκε η είσοδος στο χώρο του Ιερού Ιδρύματος από άντρες ιδιωτικής εταιρείας (security), τις υπηρεσίες της οποίας μίσθωσε η Διοίκηση του Ιδρύματος. Το επιχείρημα που μας προεβλήθη από τους παραταχθέντες άντρες της εταιρείας security στην είσοδο του αύλειου χώρου του Ιερού Ιδρύματος είναι ότι πρόκειται για ιδιωτικό χώρο, η αστυνόμευση του οποίου ανετέθη σ’ αυτούς και είχαν σχετική εντολή από τη Διοίκηση να μην επιτρέψουν την είσοδό μας. Αποφύγαμε βεβαίως για ευνόητους λόγους τη δημιουργία έντασης και αποχωρήσαμε ειρηνικά, όπως ειρηνικά είχαμε προσέλθει.

Για την ενέργειά μας αυτή δεχτήκαμε από Εσάς απρόκλητη και απροσδόκητης σφοδρότητας επίθεση με απίστευτους σε βάρος μας χαρακτηρισμούς. Την φραστική αυτή επίθεση εναντίον μας εξαπολύσατε στις 16 Αυγούστου από άμβωνος του Ιερού Ναού της Παναγίας Σουμελά, παρουσία πλήθους πιστών κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας, που μεταδιδόταν απευθείας στο ευρύ κοινό από τον τηλεοπτικό σταθμό 4Ε.

Μας χαρακτηρίσατε σεβασμιώτατε ως «ποδοσφαιρική ομάδα που θεωρούσε ότι βρίσκεται σε γήπεδο με πρόθεση να βεβηλώσει τον ιερό χώρο». Μας εξομοιώσατε με «Ιουδαίους που την ώρα της κηδείας της Παναγίας εκρήμνισαν το σκήνωμά της». Μας αποκαλέσατε «βέβηλους και εφιάλτες», χαρακτηρισμούς τους οποίους εκφράσατε τη βεβαιότητα ότι θα μας αποδώσει και η ιστορία. Μας ταυτίσατε με «Αμιρούτζηδες» και ειδικότερα με τον Γεώργιο Αμιρούτζη, στον οποίο η ιστορία αποδίδει την προδοτική, έναντι δηλαδή εξασφάλισης προσωπικών ανταλλαγμάτων, παράδοση της Τραπεζούντας στον Μωάμεθ Β`.

 Αναφέρατε αβασίμως ότι είμαστε «ασεβείς», οι περισσότεροι από εμάς «δεν γνωρίζουμε να κάνουμε τον σταυρό μας και μαζευτήκαμε εκεί προερχόμενοι από κέντρα διασκεδάσεως, ας είναι και ποντιακά, όπου γλεντοκοπούσαμε».

Είπατε ότι οι περισσότεροι από εμάς είμαστε «αιρετικοί», «άθεοι», «χιλιαστές», «σχισματικοί», «μασόνοι», που «δεν φοβούνται τον Θεό». Δηλώσατε ότι το Ιερό Ίδρυμα «δεν είναι για τα δόντια κανενός». Μας καταλογίσατε αβασίμως τη διαχείριση τεσσάρων προσκυνημάτων «που τα έχουμε καταδικάσει σε αφάνεια». Κρίνατε απαραίτητο να επέμβετε και στον αριθμό και την υπόσταση των σωματείων - μελών μας, που ανέρχονται σε 368, περιορίζοντας τον αριθμό τους σε 70 και αμφισβητώντας ότι είναι ενεργά. Μας αποδίδετε «δράση αλχημιστών» και ότι «δρούμε στο πεζοδρόμιο».

Σεβασμιώτατε, αξιωθήκατε του ανωτάτου βαθμού ιεροσύνης και περιεβλήθητε το ιερό σχήμα του επισκόπου της Εκκλησίας του Χριστού «ελέω Θεού» αλλά και με την ενθουσιώδη, «έξωθι καλή μαρτυρία» και έμπρακτη στήριξη των απανταχού Ποντίων και γνωρίζοντες το ειλικρινές ενδιαφέρον Σας για τον Πόντο, είχαμε την εύλογη προσδοκία, ότι οι παρεμβάσεις Σας εν μέσω των αντιθέσεων, που ως μη έδει, ενδημούν στον ποντιακό χώρο, θα ήταν συμφιλιωτικές και ο λόγος Σας λόγος καταλλαγής και αγάπης.

Αντ’ αυτού έκπληκτοι ακούσαμε να εκτοξεύετε εναντίον μας εντελώς αβάσιμους και υβριστικούς χαρακτηρισμούς, πρόσφορους να στηρίξουν αρνητική κρίση τρίτων για εμάς, να αμφισβητείτε την κοινωνική και ηθική αξία όλων ημών και να εκδηλώνετε ηθελημένη καταφρόνηση προσβλητική της τιμής και υπόληψής μας.

Σεβασμιώτατε, ευλαβούμενοι του ιερατικού σχήματος που φέρετε, αναγκαζόμαστε με οδύνη να Σας απευθύνουμε την παρούσα εξ ονόματος των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και των εκπροσώπων των σωματείων - μελών μας, που συμμετείχαν στη συνάθροιση της 15ης Αυγούστου, διαμαρτυρόμενοι για τους αβασίμους και συκοφαντικούς ισχυρισμούς σε βάρος όλων ημών, με την προσδοκία και τις ειλικρινείς ευχές μας ότι θα θελήσετε να επανορθώσετε.

Αρμόδιος δικαστικός επιμελητής παραγγέλλεται να επιδώσει νόμιμα την παρούσα προς τον Σεβασμιώτατο Επίσκοπο Δράμας Κύριο Παύλο προς γνώση του και για τις νόμιμες συνέπειες.

 

Για την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος

Ο Πρόεδρος                                       Ο Γεν. Γραμματέας

Γεώργιος Παρχαρίδης                    Κωνσταντίνος Γαβρίδης